DagboekSarah Morgan

Dagboekfragment: Dame vliegt uit rijtuig, maar de redding is nabij

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Baton Rouge, 12 november 1862

Kreupel en in bed, de hemel weet voor hoelang. Ik schrijf dit in horizontale positie, steunend op mijn rechterarm, die half gevoelloos is omdat ik er al zestien uur lang onafgebroken op steun.

Eens kijken of ik me kan herinneren wat er is gebeurd. Onze route leidde langs het kampement van Alabama’s eerste regiment, waar een grote parade werd gehouden. We waren er net langs, toen er een schot klonk. Meteen ging het paard ervandoor. Mevrouw Badger en ik reageerden heel kalm. Ik vertrouwde erop dat ze het paard kon beteugelen, zolang de leidsels het hielden.

Toen zag ik dat het linker leidsel knapte, dicht bij het bit van het paard. Ik zei geen woord, maar de dood leek mij nu onvermijdelijk en ik besloot mijn lot gelaten te ondergaan.

Het paard zwenkte abrupt, ik voelde dat iets mij zijwaarts duwde, zag mevrouw Badgers witte muts hoog boven mij langsvliegen en incasseerde een dreun laag in mijn rug die ongetwijfeld mijn einde betekende – ik landde echter op mijn linkerheup, oog in oog met de omvergeworpen sjees, waarvan de wielen doelloos ronddraaiden in de lucht.

Toen hoorde ik het geluid van naderende paarden en ik zag mannen in galop op ons afkomen. Ik probeerde op te staan, maar ik bleek mij niet te kunnen bewegen. Vaag, als in een droom, zag ik een soldaat die zich over mij heen boog.

Sarah Morgan (1842-1909), dochter van een rechter in het Amerikaanse Zuiden. Uit The Civil War Diary of a Southern Woman. Touchstone, 1991.

Meer over