BladEW

D66 een pauw, de VVD een hert, JA21 als slangen: in weekblad EW is de formatie overzichtelijk

Wat is lezenswaardig deze week? Vandaag: EW is lekker zichzelf gebleven.

null Beeld

Op een tekening van Eliane Gerrits in EW, voorheen Elsevier, lopen twee verkenners in een bos, te midden van een schare dieren. De vraag wat hier aan de hand is, is al op de cover beantwoord: ‘Hoe verder in het Haagse bos?’

De twee padvinders zijn Annemarie Jorritsma en Kajsa Ollongren. Interessant om te zien is door welke dieren de politieke partijen worden verbeeld. De VVD wordt voorgesteld als een (brullend) hert, D66 als een pauw. Denk (slang), Forum voor Democratie (gieren) en JA21 (ratten) komen er aanzienlijk minder goed vanaf.

Over de vraag hoe het verder moet in het Haagse bos, hoeft volgens EW niet lang worden nagedacht. Alles kan bij het oude blijven. Hoofdredacteur (sinds 2000) Arendo Joustra schiet de verkenners te hulp: ‘Voor het eerst sinds 1998 heeft een coalitie haar meerderheid behouden en wat is er dan logischer dan om die gewoon voort te zetten? Scheelt tijd van verkenners en formateurs. En kan snel aan de slag.’

Niet dat hij er fiducie in heeft. ‘Het zal wel anders lopen, want in Den Haag zijn ze niet zo van snelheid en doelmatigheid.’

De kop boven een column van Gerry van der List gaat dezelfde kant op: ‘Verkiezingen die erg weinig veranderen’. Hij is zo eerlijk om nog even stil te staan bij die keer dat hij in EW had gewezen op de ‘bedroevende verkiezingscampagne van de lijsttrekker van D66’.

Nou ja, schrijft hij, ‘Johan Derksen voorspelt voetbaluitslagen ook vaak verkeerd, wat voor hem geen reden vormt als analyticus zijn mond te houden. Je moet gewoon je fout toegeven en vrolijk doorgaan. Mark Rutte laat zien dat je op die manier heel ver kunt komen.’

Het langste verhaal, van Eric Vrijsen, gaat over de kunst van het formeren. Mooie zin: ‘Een formatie is het pijnlijke ritueel van politici die zich zuchtend en steunend een weg banen naar het onvermijdelijke.’

Voor wie EW een tijdje niet heeft gezien, wordt snel duidelijk dat het blad zichzelf is gebleven. Naast de verkiezingsuitslag gaat het onder meer over de ‘giftige uitwerking van politieke correctheid’ op universiteiten. De correspondent in Berlijn windt zich enorm op over ‘drammende feministen’ die streven naar genderneutrale taal.

De redactie zelf komt aan bod in een column van redacteur Liesbeth Wytzes. Ze heeft haar collega’s geobserveerd tijdens de online vergaderingen. Bij een paar collega’s blijkt een wereldkaart aan de muur te hangen. Het merendeel zit gewoon in een studeerkamer, voor wat een ‘indrukwekkende boekenkast’ wordt genoemd.

Meer over