country

ZWARTGALLIGE LAATBLOEIER..

****Johnny Dowd: Cruel Words. Munich.

En weer heeft de ultieme laatbloeier van de zwartgallige rockmuziekzichzelf uitgevonden. Zo'n tien jaar geleden debuteerde Johnny Dowd, devijftig al gepasseerd, met elementaire, harkerige blues en rock, die klonkalsof Magere Hein er al flink op had zitten kauwen. Die hoek van depopmuziek heeft hij sindsdien behoorlijk uitgewoond. Tijd voor eenwederopstanding, moet hij gedacht hebben. Cruel Blues mag je rustig dekroon op zijn werk noemen. Dowd is grappig, narrig en uitbundig tegelijk.Na country, blues en grotestadsmisère heeft hij nu ook de hardrock alsbron van inspiratie ontdekt. Striemende gitaren en cabareteske ontsporingenzijn hier de soundtrack voor een dans van Pierlala.

SUPERFIJN OPGEWEKT ORKESTJE

****The Gourds: Heavy Ornamentals. Eleven Thirty.

Dit kwintet uit Austin, Texas maakte zo'n beetje in dezelfde tijd z'nopwachting als Dowd, en heeft eenzelfde handgeknoopte, compromislozebenadering van de muziek. Daarmee houdt de vergelijking op. The Gourds zijnnooit terneergeslagen, ze hebben sowieso weinig neiging tot introspectie.Liever kijken en luisteren ze naar al het moois om hen heen, hun invloedenreiken van rap tot hillbilly en van cajun tot music hall. Heavy Ornamentalsis een bevestiging van de status quo: The Gourds zijn een superfijnorkestje, dat de zeldzame combinatie van intelligentie en opgewektheid altien jaar weet te bewaren.

GRILLIGE HAAGSE ZWARTKIJKER

***Smutfish: Through a slightly open door. Munich.

Tweede cd van Melle de Boer, Haagse zwartkijker metklassiek-Amerikaanse barst in de stem. Het muzikale avontuur wordt dunuitgesmeerd. Door bijna alle nummers giert een grillige gekte, die ook DeBoer niet altijd serieus lijkt te nemen.

Ariejan Korteweg

Meer over