'Company' bewijst musical in Nederland grote dienst

MUSICAL..

Je moet als producent lef hebben om een Sondheim musical te brengen. Geliefd bij de incrowd, maar het grote publiek heeft er moeite mee. Sondheim maakt geen hapklare teksten en geen lekker in het gehoor liggende melodieën. Het Koninklijk Ballet van Vlaanderen heeft met Company (1970) de lat hoog gelegd, zowel voor zichzelf als voor het publiek.

In Company zien we mid-dertiger Robert worstelen met de voor- en nadelen van het huwelijk. Hij heeft drie totaal verschillende vriendinnen die elkaar mooi aanvullen, en die een huwelijk overbodig lijken te maken. Ook als hij de relaties bestudeert van vijf vriendenechtparen wordt hij niet veel enthousiaster voor een gang naar het stadhuis. Uiteindelijk komt hij toch tot de conclusie dat emotioneel gebonden zijn met iemand zeer moeilijk is, maar dat alleen zijn onmogelijk is.

Het dilemma trouwen of vrijgezel blijven, past misschien wat beter in de tijd dat Sondheim zijn musical schreef, maar de donkere kanten van het huwelijk zijn nog steeds zeer actueel. Ook de omgeving doet vertrouwd aan. In New York leeft men in een iets hogere versnelling, maar de cynische toon past in elke grote westerse stad.

De bitter humoristische zedenschets die Sondheim en librettist George Furth ons voorschotelen is op zich al meer dan de moeite waard, maar Company is vooral door de liedjes een absoluut meesterwerk. De ensemblestukken, zoals Side by side/What would we do without you, zijn knap in elkaar gestoken puzzels en de solostukken zijn schitterende miniatuurtjes. Het is bijna sadistisch hoe Sondheim de muzikanten en artiesten uitdaagt. De muziek gaat van intrigerend minimal tot complexe bossa nova. Tevens lijkt hij elke vertaler het werk al bij voorbaat onmogelijk te maken.

Toch is het Koninklijk Ballet van Vlaanderen erin geslaagd een volwaardige Nederlandse Company te maken. Vertaler Allard Blom heeft zich niet laten ontmoedigen door de vele binnenrijmen en woordgrapjes en heeft de klus geraffineerd geklaard. Het orkest houdt zich precies aan de grens tussen strak en ongrijpbaar frivool, waar Sondheim constant mee goochelt. En de cast, zonder uitgesproken sterren, zorgt voor het frisse off Broadway sfeertje. Daarnaast zijn de weinige dansstukken ver boven het gemiddelde niveau op dit gebied.

Jan Schepens speelt zijn vrijgezellenrol een beetje soft en timide, maar die houding kan heel goed de reden zijn dat al die vrouwen voor hem vallen. Zijn zang is, net als bij de rest, goed verzorgd. Myriam Bronzwaar haalt de grootste krachttoer van de avond uit. Getting married today klinkt als een op hol geslagen karretje in de achtbaan. Bronzwaar maakt geen fouten in deze krankzinnige tongbreker.

Met dit dertig jaar oude topstuk van Sondheim heeft het Koninklijk Ballet van Vlaanderen de Nederlandstalige musical flink vooruit geholpen. Ondertussen bereiden de Vlamingen een concertante uitvoering voor van Sondheims Follies. Een producent met lef dus.

Meer over