RecensieDronken deliriumdagen

Clichés en stereotypen in Dronken deliriumdagen ★★☆☆☆

Alles wordt vet aangezet en het spel overtuigt lang niet altijd. 

Millennial Anouk (Annica Muller) gaat ten onder aan haar principes in ‘Dronken Deliriumdagen’. Beeld Eyes2
Millennial Anouk (Annica Muller) gaat ten onder aan haar principes in ‘Dronken Deliriumdagen’.Beeld Eyes2

Een strakke woonkamer met een VT-wonen-interieur. Ja, Eva heeft het goed voor elkaar. Meerdere verdiepingen. Twee auto’s voor de deur. En ja, ze heeft ‘motherfucking plinten’. Nou en?! Ze is trots op die plinten. Die plinten zijn haar baby’s.

Het zijn allemaal dingen die haar millennialzusjes Loes en Anouk (Sharlee Daantje en Annica Muller) niet hebben, en waarschijnlijk nooit krijgen ook. En dat laten ze Eva en haar vriendin Laura (Henke Tuinstra en Luca Bryssinck) tijdens een kerstdiner met onverholen sarcasme weten. Vooral Anouk, die al negen maanden niemand heeft aangeraakt (want single plus pandemie), houdt de ene na de andere tirade (tegen servetringen, vóór abortus).

Schrijver Daan Windhorst en regisseur Daan van Bendegem hebben het zichzelf in Dronken deliriumdagen niet makkelijk gemaakt door het thema van een kerstdiner met familieruzies als uitgangspunt te nemen. Clichés en stereotypen (de racistische opmerking, het ongelukkige koppel, de millennial met een burn-out en de deugmens) blijken onvermijdelijk – ook met vier jonge vrouwen in de hoofdrol. Toch weet Windhorst de toon van de getroebleerde millennials goed te raken, inclusief een stortvloed aan Engels taalgebruik.

De regisseur heeft het lekker willen laten knetteren. Begrijpelijk, maar de keuze om alles constant vet aan te zetten door geschreeuw en getier en bijbehorende grimassen is nogal overdadig en het spel overtuigt lang niet altijd. Anouk is de eerste die tegen het eind breekt tijdens – alweer – een tirade. Huilend doet ze haar verhaal. Achter de jaloerse zus blijkt een kwetsbare millennial te zitten die aan haar principes ten onder gaat.

Er is een happy end en een blije mededeling. En dat is allemaal heel kerstig, maar niet erg origineel.

Dronken deliriumdagen (die in de volksmond ook wel kerstmis worden genoemd)

Theater

★★☆☆☆

Van Daan Windhorst door Compagnie Red Yellow & Blue. Regie Daan van Bendegem.

3/11, Het Huis Utrecht. Aldaar t/m 23/12.

Meer over