Circus UMTS: drankjes zelf betalen graag

Morgen begint in het Kurhaus in Scheveningen de veiling van frequenties voor de nieuwe generatie mobiele telefonie. In het streng beveiligde hotel zullen zich kolderieke taferelen afspelen - de overheid laat niets aan het toeval over....

Miljarden guldens gaat de overheid vermoedelijk binnenhalen met de UMTS-veiling in het Kurhaus. Dus kunnen twee kopjes koffie per dag - om 08.00 uur en 13.30 uur - er wel af. 'Overige consumpties zijn voor rekening van de deelnemer', meldt het veilingreglement echter. Om wanbetalers te slim af te zijn dient elk bedrijf een creditcardnummer bij de receptie achter te laten.

Het is slechts één van de bizarre details van een veiling die in Europa zijn gelijke niet kent. In Engeland kon vijf maal daags per fax worden geboden op de frequenties, waarmee binnen enkele jaren internetten per mobiele telefoon mogelijk wordt.

Het Nederlandse ministerie van Verkeer en Waterstaat heeft echter wederom gekozen voor een fysiek veilingcircus. Net als bij de veiling voor gsm-frequenties in 1998 - die na twee weken bieden 1,8 miljard gulden opleverde - bivakkeren de bieders in een hotel, waar ze met briefjes door de gangen moeten sluipen.

In plaats van het Haagse Dorint-hotel dient ditmaal het Scheveningse Kurhaus als decor. Het hotel is omgetoverd tot een vesting, waar het leven wordt gedicteerd door de veilingmeester: een notaris van landsadvocaat Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn. Elke dag bepaalt deze de tijden van een aantal biedronden tussen 9.00 en 18.00 uur.

Acht partijen dingen mee naar vijf vergunningen, maar het aantal bieders lijkt slechts zes te bedragen. Naast de huidige mobiele aanbieders - KPN, Libertel, Telfort, Dutchtone en Ben - hebben ook het Amsterdamse Versatel, de Britse kabelaar NTL en het conglomeraat Hutchison uit Hongkong zich gemeld.

Achter NTL gaat echter France Télécom schuil, dat eigenaar is van Dutchtone. Hutchison onderhoudt nauwe banden met KPN en diens machtige Japanse partner NTT DoCoMo.

Dat kan het verloop van het biedproces dus aanzienlijk bespoedigen; zodra nieuwkomer Versatel afhaakt, lijkt het gedaan. En vijf partijen voor vijf vergunningen: de veilingopbrengst zal daardoor beduidend lager uitvallen dan eerder werd voorspeld door deskundigen.

Voor het zover is, moeten de vertegenwoordigers van de bedrijven heel wat zenuwslopende maar ook saaie uren doorbrengen in het Scheveningse hotel. Alleen bij het bieden - of 'passen' - kunnen ze hun kamers verlaten. Het kaartje waarop de hoogte van het bod is ingevuld, moeten ze dichtgeniet inleveren op de notariskamer elders in het Kurhaus. Gelukkig voor de deelnemers: 'De kamers zijn voorzien van een nietmachine en nietjes.'

Met het dichtnieten en brengen van het kaartje is de bieder er nog niet, aldus het protocol. 'Bij het inleveren van de bied- of paskaart zal de notaris de volgende vraag stellen: ''Is dit uw bied- of paskaart?'' Deze vraag dient om vast te stellen dat er een bied- of een paskaart wordt ingeleverd, en niet bijvoorbeeld een vraag.' De regels vermelden zelfs wat moet worden gezegd als men inderdaad komt om te bieden: 'Volstaan kan worden met het antwoord ''ja''.'

Uiteraard moet het bod op tijd binnenkomen - als ijkpunt gebruikt de notaris de klok van Teletekst op Nederland 1. Bovendien wordt nog eens gecontroleerd of de deelnemer wel gerechtigd is om een bod uit te brengen - stel je voor dat een toevallige passant zomaar binnen wandelt met een bod. En: 'Er mag niet (mobiel) worden gebeld. Verder is hinderlijk gedrag niet toegestaan.' Dit alles op straffe van uitsluiting.

Een televisie is het enige gerief op de hotelkamers. Zo kunnen de bieders, behalve de klok van Teletekst, ook de Tour de France bekijken. Prettig, want het verlaten van de kamer is levensgevaarlijk: als een bode van de notaris langskomt met een nieuwe biedkaart en de deur blijft gesloten, is het feest voorbij.

Voorafgaand aan het spektakel in het Kurhaus hebben de kandidaten al fors moeten storten op rekening 22.58.49.046 van Van Lanschot Bankiers in Den Haag: 750 gulden voor toezending van het aanvraagformulier, 20 duizend gulden voor behandeling van de aanvraag en - als klap op de vuurpijl - een voorschot van 90 of 100 miljoen gulden, afhankelijk van de frequentie waarop wordt geboden.

Waarschuwing voor gefrustreerde deelnemers: de overheid kan 'kosten en schade' verhalen op het voorschot. Een gepeperde koffierekening kan daar dus ook nog wel bij.

Meer over