Drama

Cidade Baixa

Geïdealiseerde armoede

Op de begintitels van Cidade Baixa wordt als medefinancier de oliemaatschappij van de Brazilaanse overheid, Petrobras, genoemd. Een opmerkelijke coproducent, want de debuutfilm van Sérgio Machado lijkt zich niet op de meest aangename kant van het land te richten.

Cidade Baixa speelt in sloppen en vieze nachtclubs, in een vervallen bordeel en een café waar een bloederig hanengevecht wordt gehouden. De hoofdpersonen zijn twee kleine criminelen en een prostituee, die soms haar geld verdient door een bezoekje aan de perverse bemanning van een olietanker te brengen.

Toch is het niet helemaal onbegrijpelijk dat Petrobras deelnam aan de productie, omdat de regisseur een protégé is van Walter Salles, maker van Central do Brasil en ook bij de productie van Cidade Baixa betrokken. En dat betekent dat Machado net als zijn leermeester in staat is armoede en ellende van een fotogenieke en vaak geïdealiseerde kant te laten zien.

De driehoeksverhouding die ontstaat tussen het hoertje Karinna en de mannen die haar met hun boot meenemen, Deco en Naldinha, wordt zelfs van het begin af aan als een pure passie gepresenteerd. Zij slaapt met de twee om zo de reis te betalen, maar de opnamen van Machado tonen hun zweterige lichamen en de blikken die ze uitwisselen als een romantisch drama.

Een drama dat naar edelkitsch neigt, waarvan het verloop bovendien voorspelbaar is, en dat toch verrassend goed blijkt te werken. Lázaro Ramos en Wagner Moura mogen zich als Deco en Naldinha uitleven in het oproepen van de passie waaraan ze hun levenslange vriendschap opofferen. Maar vooral is het Alice Braga, nicht van actrice Sonia Braga, die als Karinna de film naar haar hand zet. Mooi beweegt haar personage zich heen en weer tussen berekening, zachtmoedige verzoeningspogingen en sensualiteit.


Meer over