Cartoonisten hebben moeite met strips over politiek

'Maar wat nu?! Uw doorgaans kunstzinnige lijfblad dendert dwars door uw dromen heen met een themanummer over de aardse beslommeringen van de Utrechtse politiek!...

Van onze medewerker Joost Pollmann

De gemeenteraadsverkiezingen staan voor de deur en de burger moet maarweer eens wakker worden. Vond de redactie van het Utrechtse beeldblad DeInktpot, die het negende nummer wijdde aan het publieke debat in de Domstaden daarvoor werd beloond met een tentoonstelling in het stadhuis, Plattepolitiek geheten. Daarmee zijn burgemeester en wethouders geslaagd voor dedemocratische lakmoesproef, want de getoonde werken hangen pal tussen eenfotogalerij van het voltallige college en de raadszaal in. Boodschap: hiermag men tegendraadse meningen verkondigen.

Nu kan dat college zich eigenlijk geen buil vallen, want de Utrechtsesamenleving blijkt een harmonieuze, als je afgaat op de cartoons en strips.Het felste verhaal heet Brug, is getekend door Rob van Barneveld en gaatover een brug die niemand wilde maar die er toch kwam. Arrogantie van demacht, heette dat vroeger.

Een van de oprichters van De Inktpot is cartoonist en illustrator NielsBongers, die samen met collega Albo Helm in 2003 besloot een tijdschriftte beginnen om zijn eigen strips te kunnen publiceren. Voor elk nummerworden Utrechtse tekenaars gevraagd bijdragen te leveren. Themanummers als'liefde' en 'geloof' waren snel gevuld, maar met politiek hadden zebeduidend meer moeite. 'Sommigen konden uit dit onderwerp geen inspiratieputten, het stond misschien te dichtbij', zegt Bongers. Gevraagd naarbrandende kwesties in de Utrechtse politiek, kan hij eigenlijk alleen hetgedoe rond 's lands grootste Vinex-locatie de Leidsche Rijn noemen en hethoofdpijndossier Hoog Catharijne. Bongers concludeert dat zijn stad eenprovincieplaats is. Zelf heeft hij aan De Inktpot bijgedragen met eenmetaforische strip over een groep demonstranten die elk met een bordje 'Ik'rondlopen en slaags raken. Dan komt de Silver Surfer langsgevlogen en diegeeft hen bordjes met het altruïstrischer klinkende 'Wij'. Maar ookdaarmee blijk je goed te kunnen knokken.

Dat er een politiek nummer van De Inktpot is gekomen mag eigenlijk eenwondertje heten, want het is met satirische tijdschriften pover gesteld.Hollandsch Diep bestaat al decennia niet meer, P.I.M. ging al na een paarnummers ter ziele en alleen Propria Cures gaat onverveerd door met pestenen kritiseren. In Nederland komt het meeste venijn van de columnist en decabaretier. Terwijl het beeld toch zo welsprekend kan zijn. Albo Helmmaakte een vrijwel woordloze strip over een mannetje dat tot het uiterstegaat om zijn publiek naar de stembus te krijgen: hij hakt zijn arm af enlaat op de straal bloed die omhoogspuit een eendje dansen. Reactie van hetpubliek: 'Het moet niet veel gekker worden, die verkiezingscampagnes!'

Meer over