Caravan bouwen als proeve van menselijke onhandigheid

jeugdtheater Twee mannen bouwen in een werkplaats aan een caravan. Een van hen droomt ervan om ermee naar Zweden te reizen....

Coenraad (Loek Beumer) is de daadkrachtige van de twee, Harry (Peter Drost) een tikje slomer. Caravan leunt dankbaar op het feit dat amateur-klussers allemaal zo hun eigen opvattingen hebben over hoe je iets doet. Koenraad heeft graag dat alles ‘ligt waar het hoort’. Tegelijk is hij, wanneer hij de werkplaats met een ladder binnenkomt, een levend gevaar voor zijn omgeving.

Geduldig bouwen de twee aan de droom van Coenraad. En Harry dan? Zou die niet ook mee moeten, als de caravan klaar is voor Zweden? Die vraag hangt in de lucht maar beide mannen durven hem nauwelijks te stellen, juist omdat ze het eigenlijk zo graag willen.

René van ’t Hof – debuterend als regisseur – werkte samen met Beumer & Drost een serie proeven van menselijke onhandigheid uit, die bol staan van wederzijdse afhankelijkheid. Een hand raakt klem in een tissuebox, het meten van oppervlakten leidt tot een forse rekentwist, gezaag levert vooral zaagsel maar weinig resultaat op.

De timing is nog niet helemaal scherp, waardoor met name enkele woordgrappen wat overdadig klinken. Toch voert het stuk langs een ogenschijnlijk chaotische reeks voorvallen trefzeker naar het rake einde: het visioen dat de twee samen in Zweden zitten, in de caravan waarvan je je tijdens de voorstelling vooral afvraagt of die ooit afkomt.Bart Deuss

Meer over