Buitenhof is voor Bolkestein geen hoenderhok

'In de politiek gaat het om drie dingen: inhoud, eenheid en presentatie.' Frits Bolkestein heeft het niet begrepen op politiek waarbij het louter om de personen gaat....

Buitenhof kreeg zondag hoog bezoek. Pieter Bouw, de president-directeur van de KLM, kwam praten over zijn plotselinge vertrek. Bolkestein verhaalde over zijn lot in 'een zwakstroom-samenleving' te wonen, waarin volgens hem doodgewone onderwerpen taboe kunnen zijn. De voorzitter van de Orde van Nederlandse Specialisten, H. Kingma, debatteerde met Tweede-Kamerlid Rob Oudkerk (PVDA) over de vraag of medische specialisten in loondienst moeten.

De gesprekken met Bouw en Bolkestein waren opvallend uitgelaten van aard. Presentator Paul Witteman legde Bouw tien redenen van zijn afscheid voor, in de hoop hem de ware toedracht te kunnen ontfutselen. Was Bouw te lief voor het vak? Of 'trok zijn vrouw het niet meer'?

Bouw nam na elke vraag zijn tijd, leek soms te smoren in nervositeit, maar kwam met genuanceerde antwoorden - in die mate beminnelijk geformuleerd dat Wittemans dwingende vraagstelling langer doorklonk dan de woorden van Bouw.

Zover laat Bolkestein het niet komen. De politicus voelt zich bij journalisten zo op zijn gemak dat er een vreemde situatie ontstaat: niet de geïnterviewde maar de interviewers zoeken naar momenten waarop de hoekige sfeer van een vraaggesprek kan worden opgeheven.

Andrée van Es deed het, zondag. Terwijl Sorgdrager de VVD-voorman opjutte met de mededeling dat veel politici zich aan hem irriteren, en een politiek isolement daarom dreigt, probeerde Van Es met spitsvondigheden het gesprek te schikken tot een quasi-venijnig, olijk onderhoud. Met als gevolg dat Bolkestein ('Wáár is het hoenderhoek?') zijn stokpaard in beste stemming kon bestijgen.

De zaterdagavond stond ook in het teken van uitgelaten televisie, maar dan met een satirische ondertoon. Jack Spijkerman keerde terug met Spijkers, op prime time nog wel. Met die programmering bewijst de VARA Spijkermans show hoog te hebben zitten. Terecht; in Spijkers voert de originele invalshoek de boventoon, en oorspronkelijkheid is in omroepland een schaars goed.

Spijkerman bundelde zaterdag een 'brulkoor' en aaibare vissen met lichtvoetig, geëngageerd cabaret. En toch - de brille van de vorige reeks was er nog niet. Wellicht moet Spijkerman nog op gang komen, maar een logischer oorzaak van deze valse start lijkt te schuilen in het uitzendtijdstip.

Spijkerman moet ongehinderd tekeer kunnen gaan aan de rand van de nacht. Even na achten is een te degelijk uur voor de onstuimige presentator.

Ronald Ockhuysen

Meer over