Drama

Buddenbrooks

Buddenbrooks als soap

Floortje Smit

De timing voor de meest recente verfilming van Buddenbrooks, het lijvige boek van Thomas Mann uit 1901, lijkt op het eerste gezicht perfect: zoals de familie Buddenbrook ten onder gaat aan de verleidingen der decadentie en verkeerde gokjes in een steeds ruwere wedloop om financieel gewin, doet onvermijdelijk denken aan de economische crisis van nu.

Regisseur Heinrich Breloer, die zich al eerder in een mini-serie en een documentaire over de familie Mann boog, volgt vooral de een-na-laaste generatie van de familie Buddenbrook in hun keuzen tussen geluk, familie en economische voorspoed.

Toch leveren de parallellen met de economische crisis amper een meerwaarde op; het lijkt een toevallig terzijde, meer niet. Bij hun uiteindelijke neergang spelen het noodlot en een veranderende wereld een even grote rol als wat zij over zichzelf afroepen: ook degenen die zichzelf besluiten weg te cijferen voor een groter goed blijken er doodongelukkig van te worden.

Breloer blijft met zijn peperdure kostuumdrama de verwikkelingen in het boek trouw. Hij heeft veel aandacht voor het roddelcircuit en de oogverblindende protserige weelde van die tijd. De artdirection is prachtig, maar zijn film blijft even oppervlakkig.

Schandaaltje hier, scheiding daar, mislukte handel, familieruzies: hoogte- en dieptepunten worden inwisselbaar. Als iemand sterft, stormt het; tijdens ander noodweer wordt er stiekem gekust in een oud wrak op een verlaten strand. Het boek van de Nobelprijswinnaar begint zo nota bene op een bouquetreeksromannetje te lijken - al zorgt de charme van acteurs als Jessica Schwartz en Fedja van Hûet ervoor dat de personages langer blijven boeien dan op basis van het scenario alleen het geval zou zijn.

Het hoge soapgehalte wordt alleen maar versterkt door de muziek, het kleurgebruik en de houterige montage. Dat Buddenbrooks ook met een schuin oog op televisie gemaakt werd, kan geen excuus zijn. De camera zwiept heen en weer als een personage duizelig is, en bij krachttermen wordt snel op de gezichten ingezoomd om hun emotie te vergroten.


Meer over