Brouwers mist het lyrische en zwierige dat Aznavours zang kenmerkt

Mooi vertaald, maar de sfeer blijft somber op Aznavours verjaarsfeest. Brouwers mist het lyrische en zwierige dat Aznavours zang kenmerkt.

Joris Henquet
null Beeld anp
Beeld anp

Een risico. Dat is wat zanger/acteur Marijn Brouwers nam toen hij besloot de nummers van Charles Aznavour in het Nederlands te gaan zingen. De 90ste verjaardag van de legendarische Franse zanger eerder dit jaar was voor Brouwers de aanleiding de voorstelling Bon anniversaire samen te stellen.

Een mooi idee, maar zulke beroemde liedjes zingen brengen nu eenmaal het risico met zich mee dat je wordt vergeleken met de meester zelf. En die vergelijking valt ongelukkig uit.

In de voorstelling brengt Brouwers beroemde nummers als Emmenez-moi, Comme ils disent en La bohème in een stemmige, sobere setting. Hij wordt begeleid door drie muzikanten, op de vleugel, contrabas en trompet/flugelhorn. Tussen de liedjes door beschrijft Brouwers hoe hij alleen naar Parijs ging en daar het dagelijks leven observeerde vanaf een terras in Montmartre en een tafeltje in Café de Flore.

Eentonig

Brouwers zingt gepolijst en netjes. Het is niet vals, het is technisch vast in orde, maar het mist het lyrische en zwierige dat Aznavours zang kenmerkt. Daarbij zijn onder bijna alle nummers jazz-akkoorden komen te liggen en dat maakt de muziek van het combo weliswaar stijlvol, maar ook eentonig. Alle hits zijn op eenzelfde manier bewerkt. Op een zeker moment komen die jazzklanken je echt de neus uit.

Op de Nederlandse vertalingen is het minst aan te merken. De teksten lopen soepel en de inhoud van de Franse nummers blijft duidelijk overeind. Nu leunt Brouwers dikwijls op al bestaande Nederlandse vertalingen van gerenommeerde tekstschrijvers als Ernst van Altena, Lennaert Nijgh en Ivo de Wijs, maar veel van de liedjes vertaalde hij zelf. Zoals For me formidable, waar een zin als 'Te l'écrire dans la langue de Shakespeare' speels werd vertaald met 'Subliem beschreven in de taal van Gerard Reve'.

Maar de stemming overheerst en die is te ernstig. Met veel schemerlicht en een duister ronkende flugelhorn is Bon anniversaire één lange mistroostige wandeling door een regenachtig Parijs geworden, met teksten over eenzaamheid en verloren jeugd tussen de liedjes door. Iets meer humor en meer rumoer, iets meer levensvreugde; dat had óók goed gepast bij Aznavours verjaardagsfeest.

Gezien: 12/10, Kleine Komedie Amsterdam; Tournee t/m 23/12. marijnbrouwers.nl

Meer over