Drama

Briefgeheim

Een tienerversie van Hitchcocks 'Suspicion'

Opeens is ze weg, het meisje dat in de eerste twintig minuten van Briefgeheim als het enige echte hoofdpersonage wordt voorgesteld. Terwijl haar ouders alsmaar ruziën gaat de elfjarige Eva stiekem met haar vriendjes zwemmen bij een ogenschijnlijk leegstaande villa, waarbij ze per ongeluk haar IPod-oortjes laat liggen.


Enkele scènes later komt ze daar achter en gaat ze ze weer halen, ook al is het bij die villa niet pluis. In plaats van met haar mee te gaan, blijf je als toeschouwer hulpeloos achter in haar kamer. Waarmee de film opeens zijn heldin kwijt raakt – wie weet voor hoe lang, en wie weet wat er met haar gebeurt.



En zo geeft Briefgeheim, de officiële openingsfilm van het Cinekid Festival, wel vaker een frisse draai aan de vaste formule van de jeugddetective. Een benaming die eigenlijk ontoereikend is: terwijl er volop misdadige zaken gebeuren in het zonnige havenstadje waar de film zich afspeelt, en de kinderen er al spionerend en sluipend bovenop zitten, is de film harder en gewelddadiger dan je van het genre zou verwachten.



Slechterik Brandsema is geen belegen boef, maar een harde crimineel die zijn tegenstanders zonder pardon laat liquideren.



In het beste deel van de film moet Eva erachter zien te komen of haar vader de lieve man is waar hij zich voor uitgeeft, of in het geheim met Brandsema samenheult.

Een soort tienerversie van Alfred Hitchcocks onbetrouwbare-echtgenoot-thriller Suspicion (1941) lijkt hij dan soms, deze vaak behoorlijk spannende update van Jan Terlouws gelijknamige jeugdroman uit 1973.



Regisseur Simone van Dusseldorp (Diep), die de zieke Anna van der Heide verving en met een budget van nog geen miljoen euro moest werken, weet Eva's zware zorgen goed te treffen, en haalt het beste uit haar drie jonge hoofdrolspelers. En ook wanneer alle kaarten op tafel liggen en de film wat inzakt, blijft het intelligent, mooi gefotografeerd amusement voor de al wat oudere bioscoopgangers én hun ouders.

Meer over