Brandend paard, pauselijke lust

Voor geschiedschrijving heb je feiten nodig, èn fantasie. Want met potscherven alleen kun je nog geen wereld oproepen: daar is verbeeldingskracht bij nodig....

Tekenaar Roelof Wijtsma en scenarist Frans Le Roux hebben twee albumsgemaakt rond de figuur Arin en het volk van de Hunebedbouwers, getiteld Degebroken beker en De huilende steen. De albums moeten het hebben vanspanning en sfeer, maar het zijn geen loze verzinsels: Hein Klompmaker, dedirecteur van het Hunebedcentrum in Borger, heeft gezorgd voor een gedegenwetenschappelijke basis.

Wie een vernederlandste Asterix verwacht komt overigens bedrogen uit,want Wijtsma verkiest een volwassen tekenstijl die vooral in denachtscènes heel fraai uitpakt. En Le Roux schakelt graag tussen heden enverleden, zodat de lezer niet raar moet opkijken als tussen de steenbijlenopeens een laptop in beeld verschijnt.

Waarheid en verdichting hebben een wat lossere band in Borgia - Bloedvoor de paus van Jodorowsky en Manara, waarin de wreedheid en corruptie vanRodrigo Borgia alias paus Alexander VI centraal staat. In de inleidingschrijft uitgever Har van Fulpen: 'Alles wat u gaat lezen berust op eenstuk werkelijke geschiedenis, hoe bizar het er soms ook aan toe gaat.'

Borgia verschijnt in de erotische reeks Sombrero, dus er wordt veelaandacht besteed aan de pauselijke lusten. Maar tekenaar Milo Manara isniet te beroerd om een Pasolini-achtige toon aan te slaan, wat onder meerheeft geresulteerd in de afbeelding van een jutezak waarin de 150 piemelszitten van geëxecuteerde 'verraders'.

'Ik bevond me iets meer dan een kilometer van het epicentrum [. . .]toen ik werd getroffen door een enorme stoot wind en een verzengende hitte.Ik was zes jaar.' Gedenkwaardige woorden van Keiji Nakazawa, die deontploffing van de atoombom op Hiroshima op 6 augustus 1945 heeftmeegemaakt. Hij maakte er een beroemd stripverhaal over, Barefoot Gen, datnu in een tiendelige Nederlandse editie gaat verschijnen.

Ook hier wordt de lezer geconfronteerd met bizarre beelden - gesmoltenmensen, een brandend paard - maar van effectbejag is geen sprake. Nakazawavertelt een verhaal over standvastigheid en wederopbouw en opent zijn eposmet een optimistische tekening van tarwekiemen die door de laatstesneeuwresten breken.

In het bezoekerscentrum van het Hiroshima Peace Memorial Park zijnallerlei bewerkingen van Barefoot Gen te koop, om het publiek zo goedmogelijk te informeren over de ramp die zich daar voltrokken heeft. Waargebeurd.

Joost Pollmann

Meer over