Boeiend eerbetoon aan Eugène Ysaÿe

De naam Eugène Ysaÿe (1858-1931) is vooral in violistenkringen een begrip. Zijn solosonates voor viool zijn vastgelegd door grootheden als Leonidas Kavakos en Hilary Hahn en ooit, lang geleden, heette het Koningin Elisabeth Concours naar de fameuze violist uit Luik.

null Beeld
Beeld

Hij schreef ook andere composities, maar die blijven meestal op de plank liggen. Ze hebben titels als Chant d'hiver, Neiges d'antan, Rêve d'enfant en ze klinken als muzikale gedichten: vrij van vorm, georkestreerd voor symfonieorkest of klein strijkersensemble en voorzien van een mooie emotionele gelaagdheid.

Goed dat de dirigent Jean-Jacques Kantorow en het Filharmonisch Orkest van Luik zich over de werken hebben ontfermd. Samen met de violisten Amoury Coeytaux en Svetlin Roussev proberen ze een reconstructie te maken van hun ontstaan. Ze plaatsen de composities in het perspectief van Ysaÿes persoonlijke geschiedenis. In de oorlogsjaren 1914-1918 krijgen de werken donkere kleuren. Extase, een van Ysaÿes favorieten, is dan een tijdlang zoek en duikt pas ver na de oorlog weer op. Op de cd krijgt het stuk een uitvoering waarin je de emoties van die tijd voelt natrillen.

Boeiend, dit eerbetoon aan een beroemde violist die als componist veelzijdiger blijkt dan te vermoeden was.

Meer over