Drama

Bluebird

Bluebird krijgt een kans in de bioscoop

Merel is een bollebozerige spriet van twaalf. Zij haalt alleen hoge cijfers, bij elke vraag van een leraar priemt haar vinger in de lucht. Dat wekt wrevel: van de ene op de andere dag is Merel het pispaaltje op school.

Eerst plakken haar klasgenoten nare briefjes op haar rug, en wordt Merel opgesloten in het toilet. Later staat haar agenda vol met bedreigingen, en krijgt ze rake klappen. Als Merel door de school loopt, duiken haar klasgenoten opzichtig weg.


Merel, die ook nog goed kan skateboarden en schoonspringen en hele dikke boeken leest, durft het niemand te zeggen; de leraren niet en haar ouders niet. Ook bij vrienden of vriendinnen kan ze niet terecht - die heeft ze namelijk niet. De enige bij wie ze troost vindt, is haar zwaar gehandicapte broertje Kasper.


Het scenario van Bluebird vertoont wel wat kunstgrepen, zoals een mysterieuze, zwarte boekenlezer die Merel keer op keer aanspreekt. Dat wordt ruimschoots goedgemaakt door het fantastische spel van de jonge debutanten Elske Rotteveel (Merel) en Kees Scholten (broertje Kasper). Vooral de scènes met hen samen - een potje Memory spelend, of op de pier turend naar langsvarende boten - zijn hartverscheurend.


Mijke de Jong bevestigt nog maar eens dat zij een uitstekende spelregisseur is. Maar dat was na de geslaagde Telefilm Uitgesloten, de jeugdserie Ik ben Willem en de bekroonde film Broos al genoegzaam bekend.


Bluebird is de derde uit een serie van zes nieuwe Telefilms, kwaliteitsdrama op de publieke omroep. Egmond Film, dat de Telefilm voor de NCRV produceerde, wilde Bluebird graag in de bioscoop uitbrengen. Distributeur A-Film toonde in een eerder stadium interesse, maar alleen als de film pas een jaar later op televisie zou worden uitgezonden.


Nu wordt de film door 1 More Film alsnog uitgebracht. Dat is maar goed ook, want Bluebird heeft een kans in de bioscoop verdiend.


Meer over