Blogger@nieuws

Schrijvers op de Volkskrant-weblogs hebben een voorkeur voor nieuws. Van de twintig aangeboden thema's is de categorie 'Actualiteit' het populairst....

Geert-Jan Bogaerts

Een belangrijk kenmerk van journalistiek is en blijft het brengen vannieuws: een journalist zal iets moeten vertellen of opschrijven wat vooreen groot deel van zijn publiek nog onbekend is. Vaak zijn dat feiten encijfers. Maar het kunnen ook nieuwe visies zijn, of meningen, ofideologieën.

Het openbare weblog van de Volkskrant is een experiment inburgerjournalistiek: iedereen kan meedoen en zijn eigen nieuws maken.Brengen die burgerjournalisten ook nieuws?

Van de ruim twintig aangeboden thema's is de categorie 'Actualiteit'veruit de populairste. Kennelijk betekent dat dat de meeste schrijvers ophet Volkskrantblog zich aangesproken voelen door het nieuws of zelf nieuwsopmerken en vervolgens daarover willen schrijven. Daarbij blijken meningeneen stuk populairder (en misschien ook wel gemakkelijker) dan feiten.

Zo schrijven John M. Nivard en PeterV over de uitspraak van minister Botdat achteraf gezien de aanval op Irak misschien niet zo verstandig was. Ookde ophef op christelijke scholen over het thema van de kinderboekenweek(magie), de verhalen over het alternatieve beleggingsfonds Pips, en devermindering van de ontslagbescherming vormen aanleiding voor devolkskrantbloggers om in de pen te klimmen.

Christien van Gool is docent Engels op een middelbare school. Ze geeftook meningen, maar die gaan over een sector waarvan ze geacht mag wordenverstand te hebben: het onderwijs. Haar opinies zijn dus, mag jeverwachten, beter gefundeerd dan de visies die in de regel aan deborreltafel te horen zijn. Bijvoorbeeld over de verplichte kinderopvangdoor scholen.

Het kabinet zwichtte deze week voor een Kamermeerderheid die, opinitiatief van de VVD, wil dat scholen van 's ochtends vroeg tot in deavond opvang bieden aan kinderen van werkende ouders. 'Het lijkt er op datde heren van de VVD niet zo goed op de hoogte waren van wat er op ditmoment al gebeurt. Ik vind dit weer een voorbeeld van iets dat van bovenafzonder overleg wordt opgelegd. In de politiek zou toch langzamerhand moetenzijn doorgedrongen dat het beter is aan te sluiten bij initiatieven vanonderop dan het van hogerhand opleggen van zaken', waarna ze uitlegthoeveel plannen er al door scholen en ouders worden ontwikkeld.

Dat is het soort meningen waarvan journalisten houden, omdat zij hetborreltafelniveau ontstijgen. Maar toch gaat in ieder geval mijnjournalistieke hart sneller kloppen bij het relaas van NL Watcher over eendubbele politiefuik op een zaterdagnacht bij de Nijmeegse Waalbrug. Hoekomt dat? Omdat daarin een verhaal wordt verteld waarin je kunt lezen wateen ander daadwerkelijk heeft meegemaakt. Het is een feitenrelaas.

NL Watcher heeft niks gedronken, maar wordt van de weg afgeleid: 'eencarpoolplaats, agenten met rood verlichtte Star Wars knuppels en ik rij eenbizar kampement binnenveel auto's, politiebusjes, mannen inreflecterende hardloophesjes, partytenten en vooral veel, heel veelverlichting. Daarnaast, ik kan ze zo snel niet allemaal tellen, maar nogalwat politiemensen, de meesten staan te kletsen en slechts enkelen houdenzich bezig met de auto's die worden binnengeleid.

'Twee minuten later rij ik Nijmegen binnen, opnieuw een hoop heisa, eentweede controle. Kruispunten afgezet en in de verte zie ik weer de felverlichtte partytenten. Ben ik dan toch dronken? Heb ik een rondje gereden?Iedereen van de eerste controle wordt namelijk ook door deze controlegeleid.' Een paar dagen later valt bij hem een acceptgiro van dertig euroin de bus: 'tot en met tien kilometer per uur (!) te hard gereden op desnelweg bij Staphorst'.

NL Watcher brengt nieuws, in zekere zin, al is het van een particulierkarakter. Door de kleinschaligheid is het herkenbaar. En we kunnen hetveralgemeniseren: zijn belevenissen zeggen ons ook iets over de werkwijzevan de politiediensten. Dat geeft de bijbehorende mening ineens meercachet. Sterker, bij dit verhaal is expliciete meningsvorming overbodig.

Nieuws, hoe lokaal of particulier ook, kan mensen in beweging brengen.Op dat effect hoopt Jacob Hesseling, die als nieuwtje meldt dat detraditionele Allerheiligenmarkt, in Winschoten altijd op maandaggeorganiseerd, nu op een andere dag moet worden georganiseerd wegens eenteruglopend bezoekersaantal. 'Ik was wel even ontzet', schrijft Hesseling,want als je uit Winschoten komt, houd je standaard de eerste maandag vannovember vrij voor dit evenement. En hij besluit zijn nieuwsberichtje meteen oproep aan bekende Winschoters: 'Klaas Nuninga, Jan Pieter Rawie,Hermine de Graaf, Koos van Dijk, Arie Haan of Jan Mulder bedenk een list,help en kom in verzet.'

Slechts een enkeling bedrijft meer traditionele journalistiek op hetVolkskrantblog. Een van hen is Wouter Engler, die van zijn weblog eentraditioneel journalistiek medium probeert te maken. Er is nieuws op tevinden (berichtjes uit de transportsector), maar er zijn ook achtergrondenen columns. Daarmee benadert deze burgerjournalist de vorm die zijnprofessionele vakbroeders gewend zijn te hanteren. Maar Engler heeft danook net een journalistenopleiding afgerond.

Meer over