Komedie

Blades of Glory

Hoffelijk tot het eind

Pauline Kleijer

Het is niet nodig over grote voorraden komisch talent te beschikken om de spot te drijven met kunstschaatsen. Glimmende strakke pakjes, uitzinnige choreografieën, ruziënde juryleden - hilariteit ligt om de hoek, ook nu de sport door de ijsshows op tv populairder is dan ooit.

De komedie Blades of Glory van de regisseurs Will Speck en Josh Gordon maakt gebruik van de eigenaardigheden van het kunstschaatsen zonder ze op hinderlijke wijze uit te melken. Dat is een hele prestatie, vooral omdat de plot draait om twee mannelijke schaatsers die noodgedwongen een paar vormen.


'Alsof kunstschaatsen nog niet gay genoeg was', verzucht een omstander in de film.

Chazz Michael Michaels (Will Ferrell) is een corpulente macho, Jimmy MacElroy (Jon Heder) een geblondeerd poppetje. Beiden zijn gediskwalificeerd bij het individuele kunstschaatsen. Ze besluiten een gooi te doen naar het wereldkampioenschap paarrijden met een sensationele sprong.


De banale en beledigende grappen liggen voor het oprapen, maar Blades of Glory blijft hoffelijk tot het eind.


De humor ontstaat vooral uit het samenspel tussen Ferrell en Heder, meesters in uitgestreken meligheid. Mallotige dialogen over persoonlijke hygiëne worden afgewisseld met werkelijk fraaie ijsdansscènes - haast een ode aan de sport.


Meer over