Bitte Orca

Bij vlagen betoverend * * * *

Gijsbert Kamer

Dave Longstreth is niet zozeer songschrijver alswel componist. Liedjes hoeven voor de voorman van alweer een band uit het überhippe Brooklyn niet per se meezingbaar te zijn.
Liever laat hij in een paar minuten drie à vier elementen genadeloos tegen elkaar botsen, dan dat hij zang, melodie, ritme en gitaarspel laat samenvallen tot een mooi geheel. Dat heeft in het verleden al tot een paar zo goed als onbeluisterbare platen geleid, maar nu, op het vijfde album van Dirty Projectors, komen alle tegenstellingen wel fraai samen. Stuurse ritmes, Afrikaanse high life gitaargeluiden, en die raar neurotische stem van Longstreth vinden nu de vreemde stemmetjes van Amber Coffman en Angel Deradoorian. Two Doves is gewoon een mooi liedje, en Stillness benadert het neurotische postpunk gevoel dat Talking Heads ooit vertolkte. Geen gemakkelijke plaat, maar wel bij vlagen betoverend, altijd spannend en in elk geval volkomen anders dan wat je van een gitaarband kunt verwachten.

Meer over