Bioscoopfilms die u deze week (14) wel/niet moet zien

Wekelijks selecteert de Volkskrant nieuwe films die u niet mag missen. En films die u met gerust hart kunt overslaan. Deze week zeker zien: The Look of Silence, over de massamoorden in Indonesië. En natuurlijk de Hazes-biopic Bloed, Zweet en Tranen. Overslaan: de ongeïnspireerde klapkauwgomanimatiefilm Home.

redactie
null Beeld Still uit The Look of Silence
Beeld Still uit The Look of Silence

The Look of Silence

Zo'n tien jaar geleden probeerde de Amerikaanse filmmaker Joshua Oppenheimer een film te maken over slachtoffers van de slachtingen in Indonesië, uitgevoerd door doodseskaders, die na de coup van Suharto huishielden in de voormalig Nederlandse kolonie. Opgezweepte dorpsbewoners gingen met goedkeuring van het leger huizen langs met machetes. Op jacht naar communistische, of vermeende communistische, dorpsgenoten. Het geschatte aantal doden ligt rond de miljoen.

Deze invalshoek kreeg Oppenheimer niet van de grond. Hij werd tegengewerkt door de autoriteiten en gehinderd door het angstregime van de nog altijd actieve milities. 'Pas toen hij de daders zelf benaderde, kwam er schot in de zaak: die stonden te popelen om 'vriend Joshua' bij te praten over hun gruweldaden', schrijft filmrecensent Bor Beekman. 'Dat leverde The Act of Killing (ook vijf sterren) op, een rigoureuze en op momenten bijna surrealistische film over moordlust en propaganda.'

Vijf sterren dus, voor opvolger The Look of Silence: 'Was The Act of Killing uitzinnig, dan is The Look of Silence verstild, maar niet minder indrukwekkend. Oppenheimer verlegt de aandacht naar de ogen van de betrokkenen, soms vol vers oplaaiende moordlust. The Act of Killing en The Look of Silence vormen samen een uniek tweeluik.'

De maximale score van filmblad Variety: 'The Look of Silence is een prachtige aanvulling op The Act of Killing, waarin het zwaartepunt verschuift van de gruweldaden van de daders naar de slachtoffers daarvan. Met behoud van dezelfde sierlijke, morele complexiteit als z'n voorganger.'

Regie Joshua Oppenheimer. 97 min., in 13 zalen.

(tekst loopt door na de trailer)

null Beeld Filmposter
Beeld Filmposter

The Look of Silence

De Volkskrant

Bloed, Zweet en Tranen

Na de succesmusical Hij gelooft in mij had de doorstart op doek makkelijk kunnen mislukken. 'Want naturalistisch filmacteren staat diametraal tegenover het geëxalteerde spel in musicals.' Maar Bloed, Zweet en Tranen is geen mislukking, oordeelt Beekman met vier sterren.

Beekman: 'Hoofdrolspeler Martijn Fischer kent zijn personage door en door, van waggelloopje tot lachje; huhuh. Fischers zingende barkeeper uit de begintijd oogt precies zo getrouw als zijn meer afgetakelde Hazes in 2004, het jaar van diens overlijden. (...) Zonder het leed er te dik bovenop te leggen, richt Koopal een tragische Hazes op, een man voortdurend in gevecht met zijn wankele gemoed. De fans en de aanbidding; het helpt uiteindelijk allemaal geen donder.'

De Amsterdamse krant Het Parool geeft ook vier sterren voor Bloed, Zweet en Tranen en roemt eveneens het acteerwerk van Fischer: 'Zoals dit wordt gespeeld door Martijn Fischer, met een overtuigende combinatie van complete fysieke overgave en subtiele karakterisering, zoals we zelden hebben gezien in een Nederlandse film.'

De Telegraaf geeft vijf sterren voor de 'Hazes-tragiek' die wordt gedragen door een 'Fenomenale Fischer', NRC Handelsblad is minder enthousiast en geeft Bloed, Zweet en Tranen twee van de vijf bollen: 'Wie wil weten wie André Hazes was, kan beter thuis nog eens De Vlieger opzetten.'

Bloed, zweet & tranen. Regie Diederick Koopal. Met Martijn Fischer, Hadewych Minis, Fedja van Huêt, Matheu Hinzen, Raymond Thiry. 112 min., in 130 zalen.

(tekst loopt door na de trailer)

null Beeld Poster
Beeld Poster

Bloed, Zweet en Tranen

De Volkskrant

Heineken

Interview met regisseur Diederick Koopal (51). 'Misschien denken mensen in de bioscoop straks aan sponsoring, maar zo wás het. Hij had altijd bier. Overal Heineken, zijn favoriete merk.'

Fast & Furious 7

Vier sterren voor Fast & Furious 7. Dat leest u goed, vier sterren. Voor Fast & Furious 7. 'Ja, de film is plat en eendimensionaal. De dialogen zijn houterig (zelfs de korte pauze voor een sappige punchline duurt geregeld net iets te lang), het verhaaltje (hackers, wraak) is een slap excuus voor spektakel. Het is makkelijk om lacherig te doen over de titel, die fris noch verheffend klinkt, of over de ronkende reclame bij doelgroepzender Veronica, die tettert over 'meer snelle auto's, stoere gasten en supercoole chicks' (geen woord van gelogen). En toch werkt het', schrijft recensent Berend Jan Bockting.

Bockting vervolgt: 'Neem het moment waarop al die cowboy-achtige coureurs een tegenstander verrassen door met hun auto's aan een parachute in de bergen van Azerbeidzjan te landen. Of de scène in Abu Dhabi, waarin een glimmende sportwagen tot tweemaal toe dwars door de ruiten duikt van woestijnwolkenkrabbers, als een eekhoorn op honderden meters hoogte. Het meesterstuk qua ritme, timing, beweging en audiovisuele brille is de uit alle hoeken gefilmde scène waarin Walkers personage - in haarscherpe slowmotion - probeert te ontsnappen uit een bus die langzaam over de rand van een afgrond schuift.'

Het is de laatste film van Paul Walker, hij overleed in november 2013 tijdens een niet aan de film gerelateerd auto-ongeluk. Hij ontbrak toen het laatste deel van de film werd opgenomen. Maar dat valt niet op, mede dankzij dubbelgangers en knip- en plakwerk met oud filmmateriaal door het effectenbedrijf van filmmaker Peter Jackson.

Bockting kan met z'n vier sterren op bijval rekenen van collega's bij internationale media. Time Magazine geeft zelfs een 9: 'Een enorme spierballenfilm, maar zo vernuftig leuk als een blockbuster kan zijn.' Of zoals The Los Angeles Times (vier sterren) schrijft: 'Telkens als je denkt 'nu is het genoeg', schakelt de film een versnelling hoger.'

Uit The New York Times: 'Er zullen zonder twijfel betere films uitgebracht worden in 2015, maar Furious 7 is een van de vroege kanshebbers voor de prijs voor de meest overweldigende film.'

Fast & Furious 7 Regie James Wan. Met Vin Diesel, Paul Walker, Jason Statham, Michelle Rodriguez, Dwayne 'The Rock' Johnson. 137 min., in 114 zalen.

(tekst loopt door na de trailer)

null Beeld Poster
Beeld Poster

Fast & Furious 7

De Volkskrant

Home

Als er een film is die u beslist niet hoeft te zien deze week is dat Home. 'Hoe is het mogelijk dat Dreamworks, de Amerikaanse animatiestudio die zich rond de eeuwwisseling met Antz en Shrek nog uitstekend kon vertonen naast de eeuwig sterkere concurrent Pixar, is afgezakt tot de gejaagde en ongeïnspireerde klapkauwgomanimatie die Home biedt?', vraagt recensent Berend Jan Bockting zich af. Slechts één ster, voor de 'filmequivalent van een overdosis suiker'.

Op een uitschieter van Entertainment Weekly (een 9,1) na, krijgt Home voornamelijk slechte recensies. Twee sterren in NRC Handelsblad: 'Het mengt op ongeïnspireerde wijze elementen uit allerlei andere animatiefilms - de minions uit Despicable Me, Lilo & Stitch en Toy Story - maar voegt er verder weinig aan toe. Stemacteur Jim Parsons maakt van Oh een irritante variatie op Sheldon, het personage dat hij speelt in The Big Bang Theory. De gladde soundtrack van Rihanna, die ook de stem van Tip inspreekt, is net zo weinig memorabel als Home zelf.'

Regie: Tim Johnson. 94 min., in 196 zalen.

null Beeld Poster
Beeld Poster

Home

De Volkskrant

Meer over