AlbumrecensieAnd the sun darkened

Binnen het warme groepsgeluid van New York Polyphony flakkeren individuele stemmen geregeld op ★★★☆☆

null Beeld

Oude muziek uit de Nieuwe Wereld: overweldigend kun je het aanbod niet noemen. Des te opvallender is het vierkoppige mannenensemble New York Polyphony, dat sinds 2006 een eigen geluid laat horen in vocale muziek uit de Renaissance. Sceptici noemen het wellicht een vette sound, toegeeflijker oren situeren het ergens tussen de gesteven koorklank uit Engeland en de lossere weefsels op het Europese vasteland.

Binnen het warme groepsgeluid van New York Polyphony flakkeren individuele stemmen geregeld op. Jaloersmakend ontspannen laveren de vier zangers op hun album met paasrepertoire door Officium de cruce, zelden gehoorde prachtmuziek rond de kruisiging van Christus door de renaissancemeester Loyset Compère. Mooi van verzadiging klinkt Taaveti laul 22, oftewel psalm 22 van de in 1962 overleden Est Cyrillus Kreek. Doorbijten is het dan weer bij de zetting van psalm 55 door de in 1970 geboren Andrew Smith, een Brits-Noorse componist die neigt naar neomiddeleeuwse zoetigheid.

New York Polyphony

And the sun darkened

Klassiek

★★★☆☆

BIS

Meer over