Big Brother en 'NSB'erige aandriften'

Martin van Amerongen was even absent bij De Groene Amsterdammer, omdat hij Manuel de Falla's Seite canciones populares espanolas per se live in Madrid wilde horen....

Jos Klaassen

Het Veronica-programma is volgens De Groene net Den Haag Vandaag. Want ook daar 'wordt een groep mensen opgesloten in een groot gebouw en op hun twijfelachtige allianties door de camera gevolgd'. Bij Den Haag Vandaag zullen ze het ongetwijfeld onkies vinden om met Big Brother te worden vergeleken nu de krant van Van Amerongen het Veronica-programma zo typeert: 'Met Big Brother speelt Endemol in op doodgewaande NSB'erige aandriften als de lust tot het bespieden van mensen en ze aan te geven voor deportatie.'

In een discussie tussen filmproducent Matthijs van Heijningen en Theo van Gogh over The Blair Witch Project, de 'engste film aller tijden' mag de real life soap Big Brother niet ontbreken. Van Gogh vindt het idee 'briljant', maar het programma saai, omdat de mensen saai zijn. 'Als je daar een homo neerzet om het gepeupel kwaad te maken of iemand die over drie weken doodgaat, dan moet je eens kijken wat voor Big Brother-show je hebt.'

In HP/De Tijd ergert Ad Fransen zich aan de kritiekloze reacties - 'van Pauline Terreehorst met haar snoepwinkeltjesantropologie in de Volkskrant tot het quasi-diepzinnige geleuter van Ramdas en de zijnen in VPRO's Blauw Licht - over Big Brother. Volgens Fransen krijg je van Big Brother een hersenziekte. 'Ze roken als apen of stoten alleen klanken uit als ''gaaf'', ''keigoed'', ''rot''.'

Op zoek naar een verklaring voor de Big Brother-hype gaat Hervormd Nederland te rade bij een sociaal-psycholoog, dr. Hans van de Sande. Hij vindt het programma 'dodelijk saai'. Van de Sande heeft een verzoek van Veronica om aan het program mee te werken afgeslagen; niet vanwege de saaiheid, maar omdat hij niet achter het 'experiment' kan staan. 'Veronica heeft maar één doel met het programma: zoveel mogelijk kijkers trekken om daarmee weer zoveel mogelijk inlegkruisjes te verkopen. . .'

Gaat het over de Nederlandse dagbladen, dan worden in de weekbladen deze week hardere woorden gesproken. In De Groene Amsterdammer taxeert ex-hoofdredacteur van Het Parool Sytze van der Zee ter gelegenheid van zijn nieuwste boek Stempeldag de huidige toestand in het krantenwereld. 'Als ik de kranten inhoudelijk bekijk, constateer ik vervlakking. Het schuift allemaal naar elkaar toe. Onderling wordt er geconcurreerd in oppervlakkigheid.'

Van der Zee herhaalt zijn oude standpunt dat in de krantenwereld 'puur rendementsdenken' in opkomst is, begonnen bij de overname van de Dagbladunie door PCM en thans voortgezet door de overname door Wegener van de VNU-kranten. 'Als er een concern is dat kranten uitbeent, is het Wegener wel.'

Vrij Nederland heeft de baas van Wegener, Jan. C. Houwert, opgezocht, 'een van de weinige babyboomers die nog steeds een hekel hebben aan de kapper, zijn linksige ideeën nog niet allemaal overboord heeft gekieperd en zich met een zekere nonchalance aankleedt'. Bij sommige Wegener-kranten wordt al gedacht over 'inlijvingen' van de ene krant bij de andere. Maar wanneer het om kwaliteitsverbetering gaat, vindt Houwert: 'Als redacties denken dat zij alles zelf kunnen doen, dan vergissen zij zich.'

Bovendien moeten de redacties van regionale kranten 'geen NRC'tje willen spelen'. Houwert spiegelt zich liever aan bladen van ander kaliber: 'Met kwaliteit bedoel ik dus niet per se dat de NRC de maat der dingen is. Kijk wat De Telegraaf doet. Voortreffelijk gemaakte krant en onze grootste concurrent naast het Algemeen Dagblad.' De Wegener-journalisten weten nu tenminste wat hen te wachten staat.

Spanje mag zijn canciones populares hebben, wij hebben onze gelegenheidsdichters. HP/De Tijd laat 'de laatste dichters van de eeuw' aan het woord. Een van hen verwijt vorige generaties dichters 'academisch geneuzel'. Maar Jean Pierre Rawie, geïnterviewd in Elsevier, verzet zich tegen deze vulgarisering van de poëzie: 'Ik ben zo Hollands als klompen, maar niet in mijn gedichten.'

Meer over