Babyboomers deugen en het kabinet-Cohen komt eraan

Nauwelijks aandacht in de weekbladen voor de rampzalige Loveparade in Duisburg, Naar de reden is het gissen. Te weinig mankracht, wellicht?...

Paul Onkenhout

De uitzondering is Nieuwe Revu dat opent met krachtige en huiveringwekkend beelden: vertrapte en verloren zonnebrillen van feestgangers. Verderop in het blad een reconstructie van de ‘dodendans in Duisburg', zoals het hoort.

Verder schijnt er van alles aan de hand te zijn met Lange Frans, u weet wel, de rapper. Hij zit in de financiële problemen, zijn maat Baas B. heeft hem in de steek gelaten, zijn voormalige manager heeft hem geflest en zijn huwelijk is een puinhoop. De vraag is dus meer dan gerechtvaardigd of het prettig is om Lange Frans te zijn. Lange Frans antwoordt: ‘Tuurlijk. Waarom niet?’

Elsevier rekent in het prikkelende omslagartikel op overtuigende wijze af met de vooroordelen over de babyboomers – de groep die volgens de Nederlandse definitie van 1946 tot en met 1954 is geboren en volgende generaties zou opzadelen met zware lasten en ook anderszins niet erg zou deugen.

Allemaal onzin, concludeert redacteur Syp Wynia, waarschijnlijk tot genoegen van echte babyboomers als Patricia Paay, Bert van Marwijk en Youp van ’t Hek. ‘Generaties beslissen niets, generaties richten niets aan, generaties hebben geen collectieve schuld. Het generatiedenken, zoals dat zich nu richt op babyboomers, is een bedenkelijke collectivisering met discriminerende trekken.’

Zomer of geen zomer, ook de redactie van Vrij Nederland loopt de kantjes er niet vanaf. Vanwege de vastgoedfraude krijgen notarissen er hard van langs in een interview met Martin Jan van Mourik, hoogleraar notarieel en privaatrecht. ‘Nu is graaien de norm. Iedereen doet het. Let op m’n woorden, dat vergoelijkende argument zul je nog vaak horen tijdens het vastgoedfraudeproces.’

Een andere voorspelling in VN, van parlementair verslaggever Max van Weezel, is een stuk gewaagder: ‘Tegen het eind van de zomer liggen Wilders en Rutte uitgeteld op de grond en krijgen we een kabinet-Cohen.’ De biograaf van Gerard Reve, Nop Maas, blijkt zich in een verhaal over de worsteling van biografen niet helemaal met zijn onderwerp te vereenzelvigen: ‘In zijn sadomasochistische voorliefde voor het tuchtigen van jongelui kan ik mij bijvoorbeeld helemaal niet vinden.’

HP/De Tijd presenteert een dossier Afghanistan, met indringende foto’s van de 13de infanteriecompagnie van de Koninklijke Mariniers van Claire Felicie. In De Groene Amsterdammer wordt de booming business van biologische producten diepgaand geanalyseerd. ‘Iedereen wil een graantje meepikken en produceert zijn eigen bio-lijn.’

De tip voor mannen die nog op vakantie gaan staat in Nieuwe Revu. Helemaal in is een een krappe jarentachtigzwembroek, ‘in combinatie met een jarentachtigsnor à la Ruud Gullit en Berry van Aerle.’

Meer over