Theaterrecensie

Baby Don’t Hurt Me is een ijzersterke choreografie van Imre en Marne van Opstal ★★★★★

Hofesh Shechter lost de verwachtingen voor From England with Love niet in, maar ook zijn dansstuk is een genot.

Baby Don't Hurt Me, van Imre en Marne van Opstal. Beeld Rahi Rezvani
Baby Don't Hurt Me, van Imre en Marne van Opstal.Beeld Rahi Rezvani

Halverwege de nieuwe choreografie Baby Don’t Hurt Me staat danseres Chloé Albaret kaarsrecht op haar kop, met onderarm en onderbeen evenwijdig gebogen in een hoek van 90 graden. Een pose als prachtig stilistisch kunstwerk. Wauw, wat een prestatie, denk je, met dank aan steunpilaar Donnie Duncan Jr. Kort daarna loopt de Française ook al zo wonderschoon over Duncans bolle rug en golft ze als een zijderups over de vloer. Toch onthult de topdanseres bij aanvang van de livestream van dit nieuwe dubbelprogramma van Nederlands Dans Theater 1 hoe onzeker ze wordt van altijd maar te worden beoordeeld op haar dansprestaties. ‘Ik wil gewoon dat er van mij wordt gehouden.’

Ook de ontboezemingen van haar zes collega’s komen binnen. Zoals van Lydia Bustinduy, onlangs nog terecht bekroond met de Prijs van Verdienste van het Dansersfonds ’79. De topdanseres memoreert hoe trots ze is op haar moederschap van drie dochters, maar maakt zich tevens zorgen over haar leeftijd. Terwijl de 41-jarige nog steeds een weergaloze verschijning is op het toneel, wederom in deze nieuwe choreografie van het duo Imre en Marne van Opstal.

Deze twee jonge makers, met zelf een danscarrière achter de rug bij het Haagse dansgezelschap, vroegen zeven dansers naar hun strijd met gender, identiteit en seksualiteit. Daarover maakten ze met dramaturg Fabienne Vegt een ijzersterke choreografie, die niet alleen raakt omdat je dansers als Kyle Clark uitbundig zichzelf ziet zijn, met lipstift, jurk en oorbellen, maar ook doordat het collectief deze bevrijding theatraal viert met slimme verkleedpartijen, verwrongen gezichten en knap georkestreerde huppeltjes met hoog opgetrokken knieën.

Dat alles op een subtiel gemonteerde soundtrack van Amos Ben-Tal. Relaxed gepluk aan bassnaren wisselt hij af met energiek tromgeroffel, dat de groep over een groene, fluwelen vloer jaagt. Afbuigende lichtspots maken verrassende lichtstralen.

Wanneer Bustinduy aan het slot haar benen optrekt en als propje neerhurkt, ontdek je haar bloedende knie. Er bestaat geen pijn, herinner je je een citaat van een halfuur geleden. Behalve die van niet jezelf te kunnen zijn.

Naast Baby Don’t Hurt Me presenteert ook de Brits-Israëlische gastchoreograaf Hofesh Shechter een nieuwe werk voor de topgroep van het Haagse gezelschap. Iets om naar uit te zien, gezien zijn onrustbarende, tot beste dansvoorstelling uitgeroepen Clowns (2016, NDT). Dit keer lost de succesvolle Shechter de verwachtingen niet volledig in, daarvoor biedt From England with Love net iets te veel Britse clichés, zoals de geüniformeerde Britse discipline versus ontregelende arbeidersprotesten en trillende theekopjes.

From England with Love, van Hofesh Shechter. Beeld Rahi Rezvani
From England with Love, van Hofesh Shechter.Beeld Rahi Rezvani

Je zou van een geëngageerde geest als Shechter scherper commentaar op de Brexit verwachten. Toch is het in blauwgrijs strijklicht gehulde groepsstuk voor tien dansers, op door hemzelf bewerkte hymnen en koorwerken, nog steeds een genot om naar te kijken. Eerst klitten de dansers met rugzak en schooluniform samen tot een met hun voeten roffelend collectief dat handjes zwaaiend schouder aan schouder uitwaaiert. Maar wanneer op de band onweer uitmondt in een industriële beat en glasgerinkel, gaan de remmen los en heffen de dansers hun vuist en middelvinger, met stropdassen als bandana om het hoofd geknoopt. ‘Abide with me’ (‘Blijf mij nabij’), zingt het Kings College Choir. Dat klinkt toch als subtiele verwijzing naar de verwijdering tussen Engeland en Europa.

Dans

Shadow’s Whispers

★★★★★

Baby Don’t Hurt Me van Imre en Marne van Opstal

★★★★☆

From England with Love van Hofesh Shechter

Door Nederlands Dans Theater 1.

15/2, livestream vanuit het Zuiderstrandtheater, Den Haag. Op www.NDT1.nl te zien op 16 en 17/2.

Meer over