AlbumHeavy

Ayron Jones maakt maatschappelijk betrokken hardrock met sentimentele randjes★★★☆☆

Robert van Gijssel
Ayron Jones: Child of the State Beeld
Ayron Jones: Child of the State

Het is alsof hij ons wil wakker schudden vanuit een ander tijdperk. Ayron Jones uit Seattle doet alsof ouderwetse blues- en hardrock, gezongen met zo’n zuiver galmende rockstem inclusief sentimentele randjes, nog altijd een zeer levendig popgenre is en gooit er een schaamteloos daverend debuutalbum uit. Daarbij kun je als luisteraar echt even voor een dilemma komen te staan. Je durft het thuis in gezinsverband bijna niet op te zetten maar verdorie, wat klinkt dit lekker en toch ook als een verademing.

Ayron Jones doet niet opzichtig zijn best rockclichés te vermijden. Integendeel: in dampende bluesrocktracks als de opener Boys from the Puget Sound springen bekende en dus wel erg makkelijk in het gehoor liggende riffs van zijn snaren. Hij is wel grensverleggend in de inhoud. De songs en teksten van Jones zijn maatschappelijk zeer betrokken. Hij zingt als hardrocker van kleur over de Amerikaanse ellende: ‘Too much smoke, can’t breathe. Headstone, rest in peace. Death grip on my soul, chains won’t let me go.’

In Take me Away bezingt hij zijn zware jeugd, in niet mis te verstane liedregels: ‘The day my fucking mom abandoned me, was the day I learned to lie.’ Bij dit soort teksten vergeef je een zanger dat de emotie in zijn overslaande stem er soms net wat te dik bovenop ligt.

Zijn album is niet perfect: de ballad Spinning Circles is echt te zoetsappig, en een opeenstapeling van muzikale gemeenplaatsen. Maar Ayron Jones is een mooie belofte, en wie weet de aanzet tot een kleine rockrevival.

Ayron Jones Beeld
Ayron Jones

Ayron Jones

Child of the State

Heavy

★★★☆☆

Big Machine/ Universal

Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.

Meer over