Avonduren

Avonduren: luister naar het spitsvondige, magisch-realistische radiodrama ‘I Lost My Mom at the Supermarket’

Avondklok? De Volkskrant weet wel raad met de stille avonden.

I Lost My Mom at the Supermarket. Beeld Thomas Dhanens
I Lost My Mom at the Supermarket.Beeld Thomas Dhanens

Een jaar of 29 moet haar moeder zijn geweest toen ze begon als caissière – en eigenlijk is Sien Vanmaele sindsdien haar moeder al kwijt. Aan de Aldi. Mama Maureen kan alras sneller werken dan wie ook, maar de leuke dingen met haar opgroeiende kind zal ze missen. Als dat kind zelf 29 wordt, is het afgestudeerd aan de Toneelacademie Maastricht en besluit het op zoek te gaan naar haar moeder. ‘Terug naar de moederkloek’, horen we Sien zeggen in het radiodrama I Lost My Mom at the Supermarket.

Resoluut solliciteert Vanmaele zelf bij de Aldi. Haar doel is tweeledig: inspiratie opdoen voor een nieuw stuk, want Maureen is naast een superscanner een rascomédienne die in haar anekdotes de Aldi-clientèle tot ware personages laat uitgroeien; en daarnaast dus: leren begrijpen hoe je je toch zo ver van je moeder verwijderd kunt voelen. Sien meldt zich voor acht weken bij een filiaal in haar buurt. Ze houdt het er vijf weken uit.

Die ervaring, met als rode draad de zoektocht naar de moeder, vormt de kern van dit onlinehoorspel, dat pre-pandemie een solo zou zijn. Kleine dagelijkse tragedies zijn Vanmaeles specialiteit: vaak in coproductie met het (tevens Vlaamse) Laika maakt ze producties die de zinnen prikkelen – in dit geval het gehoor. Relatief vroeg in de coronacrisis besloot ze tot deze opzet, waarin ook vaste muzikant Jason Dousselaere weer een rol speelt. ‘En ik ben er blij mee’, zegt ze, daags na de première in een telefonisch gesprek. ‘Het is geen noodoplossing.’

Bepaald niet.

I Lost... is een spitsvondig, magisch-realistisch relaas over de wereld van weekaanbiedingen (hometrainers voor nog geen tientje), scancodes en wonderlijke huisregels. Over het drama van een stel pandaworsten in hun kapot gevallen glazen pot, dat niet gered kon worden van de wisse dood omdat er natuurlijk nooit een dokter de Aldi aandoet. Waar routine murw slaat en eigen initiatief wordt verketterd, al betreft het maar een eierkoek, en waar Marx en Engels wel af en toe maar niet vaak genoeg hun hoofd om de hoek steken om een revolutie te ontketenen.

Kortom, een toestand waarvan je wilde dat je moeder ertegen in opstand kwam – al was het vanwege pijnlijke scanpolsen en een kassanek. Waarop uiteindelijk het besef indaalt dat een moeder hier haar alles geeft opdat het kind dat nooit van d’r leven zal hoeven doen.

I Lost My Mom at the Supermarket

Online radiodrama

17/4, Theater Rotterdam. Tournee.

Meer over