Tip

Avonduren: Ga op Paaszaterdag kopje-onder in de suspense van danscollectief Peeping Tom

Avondklok? De Volkskrant weet wel raad met de stille uren.

Triptych van Peeping Tom. Beeld Virginia Rota
Triptych van Peeping Tom.Beeld Virginia Rota

Begint het schip water te maken of zijn het de tranen van een huilende man die het dek overspoelen? Pleegt een vrouw zelfmoord omdat ze haar baby verliest, of sterft ze omdat anderen haar zuigeling roven? Raakt het kamermeisje bewust haar dolgedraaide poetsdoeken kwijt, of zijn het haar tegenstribbelende hakken die dwarsliggen? De theatrale dansvoorstellingen van het succesvolle Vlaamse collectief Peeping Tom zitten altijd vol onopgeloste mysteries.

In het drieluik The Missing Door (2013), The Lost Room (2015) en The Hidden Floor (2017), gemaakt voor Nederlands Dans Theater (NDT), drijven de choreografen Gabriela Carrizo en Franck Chartier hun karakteristieke danssuspense tot ongekende hoogte. Personages verdwijnen in liften en meubilair, verdrinken in herinneringen en verdriet of vinden verloren liefdes terug, helaas wel veranderd of vermorzeld. Niets is wat het lijkt: Twin Peaks meets Titanic.

Vier jaar geleden maakte NDT een adembenemende avond door de trilogie in zijn geheel te presenteren onder de noemer Adrift. Nu danst Peeping Tom met eigen dansers een herbewerking van het drieluik onder de titel Triptych. Paaszaterdag is het 20 jaar oude collectief te gast bij ITA Live om de trilogie te livestreamen, met als belofte een avond surrealistische danshorror vol slapstick, goochelarij en acrobatiek met wegspoelende lijven en achterblijvende lichamen.

Nu ITA Live de trilogie zaterdag gaat filmen, zal er zeker sprake zijn van een Droste-effect. De scenografie zelf is namelijk ook al een filmset, etages vol ontbrekende hoteldeuren worden omringd door mobiele lampen. Personages stappen in en uit de kamers. Ook de geluidseffecten versterken het cinematografisch gevoel van opnamen op een lekgeslagen cruiseschip.

Dat het echter geen plezierreisje gaat worden, moge duidelijk zijn. De gekostumeerde, naakte en halfnaakte dansers raken voortdurend verstrikt in beklemmende situaties. Ze zetten de hoogste versnelling in, rennen in slow motion, blijven mechanisch hangen in een herhaling of kussen schimmen die er wel en niet zijn. Telkens duikt weer iemand op uit onverwachte hoek. Ook de locatie oogt als een labyrint van verborgen ruimten.

Misschien staat Triptych symbool voor ons bedrieglijk geheugen, misschien voor ons onderbewustzijn vol angst en verlangen of voor de mensheid vol reddeloos verloren zielen. Hoe dan ook vraagt Triptych van dansers én technici een megaprestatie. De macabere glans van deze voorstelling staat of valt met een virtuoze timing.

null Beeld Virginia Rota
Beeld Virginia Rota
Meer over