ALBUMRECENSIE KLASSIEKBach: Redemption

Anna Prohaska’s Bach-vertolking is even wennen, maar wel gedurfd en uiteindelijk ontroerend ★★★☆☆

null Beeld

In april bespraken we nog Paradise Lost van Anna Prohaska, en nu heeft de Oostenrijkse sopraan alweer een nieuw album, Bach: Redemption, verlossing. Dit project met de Lautten Compagney onder Wolfgang Katschner werd door corona versneld digitaal verzilverd. In kleine groepjes en ruimtelijk opgezet, hebben ze aria’s en koralen van Johann Sebastian Bach coronaproof opgenomen.

Prohaska’s Bach is even wennen; haar luide uithalen zijn soms wat opdringerig expressief, zoals in Liebster Gott, erbarme dich. Met een slodderend vibrato is deze smeekbede werkelijk smekend. Na het door Prohaska te hoog ingezette Sünden, die in de tekst met een abces (Eiter) worden vergeleken, verlangt iedereen naar verlossing. Niet mooi, wel gedurfd en uiteindelijk ontroerend.

Laaghangende wolken trekken weg in Weichet nur, betrübte Schatten; een soberder en aantrekkelijker zingende Prohaska wordt liefdevol omarmd door de fluwelen, omfloerste klank van het ensemble. De laatste swingende jazzimprovisatie had niet gehoeven; in handen van de Lautten Compagney is Bachs ‘schwung’ toch wel veilig.

Anna Prohaska

Bach: Redemption

Klassiek

★★★☆☆

Alpha

Meer over