TaalgebruikAnglicisme

Anglicisme van de week: meisjes tasjes en petjes

U stoort zich aan luie leenvertalingen uit het Engels. Hoe erg is zo’n anglicisme? Zoals: samenstellingen los schrijven.

Inmiddels zijn we aanbeland bij een van de allergrootste taalergernissen die worden veroorzaakt door het toenemend gebruik van Engels: het los schrijven van samenstellingen. Een samenstelling is één woord dat bestaat uit meerdere woorden. Zo’n samenstelling is al snel gemaakt. Denk aan boerderijkip, waterkoker of bureaustoel. 

Dan heb je nog de langere samenstellingen, die populair zijn bij dictees, zoals langeafstandsloper, middelbareschooltijd of anderhalvemetersamenleving. En ten slotte kom je in de hoogste klasse uit bij jarentachtigstadionrockpastiche (de Volkskrant, 17 februari 2017). Werkwoorden kunnen ook samenstellingen zijn en moeten dan ook aan elkaar worden geschreven, zoals ‘gebruikmaken’ (gebruikmaakte, gebruikgemaakt). 

Wanneer je een samenstelling los schrijft, kan de betekenis veranderen. Dan krijg je een lange afstandsloper, een lang persoon die afstanden loopt in plaats van iemand die lange afstanden loopt.

De samenstelling is heel eigen aan de Nederlandse taal. Jammer genoeg worden samenstellingen, in navolging van het Engels, steeds vaker los geschreven. Dat heeft briesende burgers tot gevolg, die zich verenigen in Facebookgroepen als ‘Red de samenstelling’, waar zij schuimbekkend afbeeldingen delen van reclameteksten over ‘zout water autootjes’, Marktplaatsadvertenties voor ‘meisjes tasjes en petjes’ en cadeaukaarten ‘bij aankoop van een baby of kinderkamer’.

Dus mocht u eens iemand op straat horen roepen: ‘Het is geen appel en een taart! Het is een appeltaart!’, dan weet u nu dat dat een doodnormale taalfanaat is. Wij zijn deze samenstellingsgetrouwe Nederlandsetaalliefhebbers zeer dankbaar.

Hoe erg is het? Het is heel, heel erg.

Meer over