TaalgebruikAnglicisme

Anglicisme van de week: het is niet oké, het gaat niet oké, het klinkt niet oké

U stoort zich aan luie leenvertalingen uit het Engels. Hoe erg is zo’n anglicisme? Zoals: het is oké.

Oké is de afgelopen honderd jaar een prima uitdrukking gebleken om aan te geven dat je het ergens mee eens bent of dat je iets begrepen hebt. (‘Neem jij het bier mee?’ ‘Oké.’ ‘Je hoeft bij FaceTime de telefoon niet tegen je oor te houden.’ ‘Oké.’) Tegenwoordig klinkt echter steeds vaker het irritante ‘Het is oké’, klakkeloos overgenomen van it’s okay. Razend worden we erom. Het is niet oké, het gaat niet oké, het klinkt niet oké, het smaakt niet oké. Het is goed, of prima, of niet erg, of het geeft niet, of het klinkt best, of het smaakt naar meer.

Nu is oké verder wel een erg leuk woord. Hoeveel tussenwerpsels kent u die volgens de overlevering zijn afgeleid van de bijnaam van de achtste president van de Verenigde Staten, wiens voorouders uit Buurmalsen kwamen en die was opgegroeid in het stadje Kinderhook in de staat New York? Zijn campagneteam vond in 1840 blijkbaar ‘Stem O.K.’ (Old Kinderhook) een stuk vlotter klinken dan ‘ Stem Martin Van Buren’. Daar hadden ze beter nog wat langer over kunnen nadenken. Van Buren verloor de herverkiezing en werd opgevolgd door William Henry Harrison, die precies een maand president zou zijn voordat hij overleed en nog steeds de kortstzittende president uit de Amerikaanse geschiedenis is. Weet dus waar u aan begint, voordat u weer eens wilt beweren dat het oké met u gaat.

Is het erg? Het is in elk geval niet oké.

Meer over