TaalgebruikAnglicisme

Anglicisme van de week: Angelsaksische hoofdletters zijn een orthografisch barbarisme

U stoort zich aan luie leenvertalingen uit het Engels. Hoe erg is zo’n anglicisme? Zoals: hoofdletters in titels.

Afgelopen week stond er een lovende recensie over een nieuw tv-programma in de Volkskrant. De titel werd door omroep SBS 6 volledig in Engelse stijl gespeld: Ik Geloof in Mij. Een orthografisch barbarisme, zo u wilt. In het Nederlands krijgt bij titels van boeken, films, liedjes, artikelen (ook online), kunstwerken en dergelijke alleen het eerste woord een hoofdletter (ook wel kapitaal genoemd): Het meisje met het rode haar, Gooische vrouwen, Lekker met de meiden et cetera. Alle andere woorden krijgen een kleine letter (ook wel onderkast genoemd). Als woorden al een hoofdletter hadden op grond van andere spellingsregels, behouden ze die: Max Havelaar, De beentjes van Sint-Hildegard, Geef mij maar Amsterdam.

Engelstalige titels bestaan over het algemeen uit woorden met hoofdletters, met uitzondering van lidwoorden en korte voorzetsels: How to Be Good, Gone with the Wind, Strawberry Fields Forever. Dat is nog een overblijfsel uit de 17de eeuw, toen drukkers het voorbeeld van de Duitse typografie begonnen te volgen, waarbij zelfstandige naamwoorden een hoofdletter krijgen.

In navolging van het Engels worden ook in het Nederlands titels regelmatig met hoofdletters geschreven. Angelsaksische landen hebben het over Queen Elizabeth II en President Obama, maar in het Nederlands zijn het toch echt koningin Elizabeth en president Obama, net als premier Rutte, koning Willem-Alexander en paus Franciscus.

En dus hebben de eindredacteuren van de Volkskrant er dagelijks een hele kluif aan al die schreeuwerige hoofdletters, die ook nog eens het leesritme verstoren, klein te maken. Maar we doen het graag.

Is het erg? Nou en of. In dit kikkerlandje zouden we onze kleine letters hoog in het vaandel moeten dragen.

Meer over