AlbumrecensieProving up

Amerikaans talent Mazzoli is in Proving Up op haar best als ze het akelige kan weergeven ★★★☆☆

In haar thuisland wordt de Amerikaanse Missy Mazzoli (39) beschouwd als een van de meest beloftevolle componisten. Hoewel ze ook aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag studeerde (ze rekent Louis Andriessen, Martijn Padding en Richard Ayres tot haar leraren), lijkt Mazzoli hier nog niet echt op de radar verschenen. Haar kameropera Proving Up (2018), uitgegeven door het Nederlandse label Pentatone, zou daar verandering in kunnen brengen.

De opera is opgenomen door het International Contemporary Ensemble. Het verhaal gaat over een familie die in de zeventig van de 19de eeuw naar het ruige Nebraska trekt om een boerderij op te zetten. Een voorwaarde om land te verkrijgen, schrijft de wet voor, is dat er een raam is, glas. Als het gerucht gaat dat er een inspecteur in aantocht is, lenen ze het kostbare bezit uit aan andere familie. Het wordt een stuk vol suggestie, tussen horror en surrealisme.

De proloog, met een dreigende versie van Uncle Sam’s Farm als cantus firmus (aangrijpend gezongen door bariton John Moore), is ijzersterk. De partituur is met volksmuziekelementen, een batterij akoestische gitaren en Benjamin Britteniaanse lyriek eclectisch, hoewel iets ingetogener dan haar ‘Hollandse’ leermeesters. Mazzoli is op haar best als ze het akelige kan weergeven; de spanning vasthouden gaat haar iets minder af. Kelige ‘heksenzang’ leidt eerder tot gegrinnik dan een siddering.

Missy Mazzoli

Proving Up

Klassiek

★★★☆☆

Pentatone

Meer over