Feuilleton

Alleen maar nette mensen vieren Sinterklaas ( 3 )

Robert Vuijsje wekt de personages uit zijn bestseller Alleen maar nette mensen weer tot leven voor een dagelijks feuilleton (t/m 4 december). Wat voorafging: David had een nieuw baantje gevonden. Hij wist niet of dat ten koste zou gaan van zijn verkering met Rowanda. Illustraties Olivier Heiligers

null Beeld Olivier Heiligers
Beeld Olivier Heiligers

Naar de eerste bespreking bij het grote internationale bedrijf was David meegegaan met zijn baas. Die noemde het een power meeting. Ze zaten in een kamer op de bovenste verdieping met ramen van de vloer tot het plafond, vanwaaruit je de hele stad kon zien. Zijn baas heette Leonard, maar iedereen moest hem Lenny noemen. Lenny had het steeds over de boardroom.

Hij ging voor de ramen staan en kondigde aan: 'Nu voel ik me machtig.' Lenny wees de Dam aan en het Centraal Station.

'Ja, ik zie het', zei David. 'De Dam.'

Daarna zei Lenny, zachter, tegen David: 'Die mannetjes voelen zich ook machtig in deze kamer. En je bent op hun terrein. Keep that in mind als je met ze onderhandelt.'

David zei: 'Eh, oké, zal ik doen.'

Bestseller

Robert Vuijsje schreef in 2008 zijn debuutroman Alleen maar nette mensen. In deze bestseller beschrijft hij hoe de Joodse David Samuels (21), opgegroeid in Amsterdam-Zuid, op zoek gaat naar zijn ideale vrouw - die hoe dan ook zwart moet zijn en bedeeld met grote maten. Hij krijgt een relatie met Rowanda (23), een alleenstaande moeder uit de Bijlmer. Het boek, dat in 2012 werd verfilmd, kreeg literaire prijzen, maar riep ook negatieve reacties op. Vuijsje werd beticht van racisme en seksisme. Anderen noemden het 'een boek dat belangrijke maatschappelijk thema's aansnijdt, op een verfrissende, confronterende, hartverwarmende en sensuele manier'. (juryrapport Gouden Uil)

De tweede keer ging David alleen. Ze zaten in dezelfde kamer. Met hetzelfde gezelschap als de vorige keer. Lenny had ze 'chefjes' genoemd. Zelf stelden ze zich voor als directeur of adjunct-directeur of chief of operations. Hans gedroeg zich als de baas, Martijn leek de tweede in rang en Bart was de creatieveling.

Hans opende de vergadering. 'Goed. Wat gaan we doen met het sinterklaasfeest?'

Martijn zei: 'Wij zijn een internationaal bedrijf, met een divers personeelsbestand.'

Hans onderbrak hem. 'Laat mij maar even.' Hij richtte zich tot David. Waar het volgens Hans om ging: ieder jaar vierden ze samen een sinterklaasfeest. Alle kinderen kwamen mee en kregen cadeaus - niet zomaar presentjes, het waren serieuze geschenken. Sinterklaas was een moment waarop ze samenkwamen met alle collega's. 'Dit was het moment om met de buitenlanders een stukje Nederlandse cultuur te delen', zei Hans.

'Tot vorig jaar.' Martijn praatte zacht.

Hans keek uit de grote ramen en daarna naar Martijn. 'Laat mij maar even', zei Hans weer. Wat vorig jaar was gebeurd, hoorde niet bij het gevoel van de feestdagen. Eigenlijk was het tegengesteld aan het gevoel van verbroedering dat ze wilden bereiken.

'De details van vorig jaar', vroeg Martijn. 'Zullen we die even parkeren?'

'Juist niet', vond Bart. 'We moeten de confrontatie aangaan.'

De hoofdrolspelers

David Samuels

Groeide bevoorrecht op in Amsterdam-Zuid. Is een Jood, ziet eruit als een Marokkaan. Kwam in zijn zoektocht naar wie hij is en waarbij hij hoort uit bij Rowanda. En niet alleen om zijn nette ouders te provoceren.

Rowanda Pengel

Groeide minder bevoorrecht op in de Bijlmer. Kwam ondanks beperkt contact met witmensen uit bij David. Vroeg bij haar eerste bezoek aan zijn vader: 'Heeft u al die boeken gelezen?' Dat was geen provocatie.

Hans was het eens met Bart. De feiten moesten op tafel. Wat vorig jaar was gebeurd: ze hadden een traditionele viering, zoals Hans, Martijn en Bart die hun hele leven kenden. 'Maar de sfeer werd grimmig', zei Hans. 'Niet zoals hoort bij een kinderfeest.'

'Een paar collega's hadden moeite om out of the box te denken', zei Bart.

'De buitenlanders', zei Hans. 'De Amerikanen, de Engelsen, de Fransen ook.'

'We hebben een paar Russen', zei Martijn. 'Die hadden er minder moeite mee.'

Cover Alleen maar nette mensen Beeld Veronique Smedts
Cover Alleen maar nette mensenBeeld Veronique Smedts

Hans ging verder. 'Natuurlijk hebben we ook onze eigen buitenlanders. Surinamers, Antillianen. Indo's, tellen die nog mee?'

Martijn wist niet zeker aan welke kant de indo's meetelden.

'Concreet hebben we het gereduceerd tot drie verschillende opties', zei Hans. 'Een feest met Zwarte Pieten, zoals wij het gewend zijn. Of een feest met Pieten die niet zwart zijn. Of twee verschillende ruimtes met elk hun eigen feest.'

'Duidelijk.' David voelde dat hij wat daadkracht moest tonen. 'Maar eh, wat is er vorig jaar precies gebeurd?'

Meer over