Alledaagse wanen

Ook in haar debuut was de stijl van Amity Gaige al trefzeker

Hans Bouman

Februari is de wreedste maand, dat vindt ook Charlotte, een van de twee hoofdpersonen uit Amity Gaiges debuutroman uit 2005, nu vertaald als Alledaagse wanen. 'Februari. Waarom moest ik geboren worden in de droevigste maand van het jaar?' De roman speelt in het Noord-Amerikaanse stadje Clementine - waarmee de oorspronkelijke titel, O My Darling, duidelijk wordt - en vertelt het verhaal van het jonge echtpaar Charlotte en Clark. Ze hebben zojuist een nieuw huis betrokken, gekocht van de erfenis van Clarks moeder.

Vanaf de eerste bladzijden is duidelijk dat het een moeizame verhouding betreft. 'Het huwelijk is de enige straf die zwaar genoeg is voor de misdaad liefde', verzucht Clark, naast zijn vrouw in bed liggend. Aan de hand van enkele plotwendingen geeft Gaige gestalte aan een relatie die ten gevolge van angsten, onzekerheden, onverwerkt verdriet en wezenlijke verschillen tussen de partners dreigt te verpulveren. Een heldhaftige reddingsactie, waarbij Clark bijna zelf om het leven komt, en de schijnbare aanwezigheid van de 'geesten' van vroegere bewoners van het huis houden de plot gaande.

De stijl van Gaige is trefzeker. Waar treurnis heerst, zijn zielige katten nooit ver weg: 'Verdriet is onder lage luchten over lange vlakke wegen rijden. Verdriet is as. Kermismuziek in de verte. Uitgemergelde katten in de berm.'

Meer over