Alice dwaalt vol verrukking door darmenland

Ruim zevenhonderdduizend exemplaren zijn er in Duitsland al verkocht van Darm mit charme. Een boekje over maagsappen, drollen, aarsmaden en nog veel meer. Taboedoorbrekend, zo verklaren de Duitse media het opmerkelijke succes van Giulia Enders. Maar dat verklaart natuurlijk nog niets.

Dat Duitsers niet gemakkelijk over hun lichaamsfuncties praten, is bekend. De vraag is hoe zij dat taboe doorbroken heeft. Wellicht is het de frisse verschijning van de 24-jarige Giulia, in combinatie met de enthousiaste toon waarmee ze tijdens lezingen, of bijvoorbeeld op YouTube vertelt over de heldendaden van de dunne darm. Dat zijn Duitsers niet gewend. Wij ook niet.

Hier in Nederland hebben we Midas Dekkers, die in De kleine verlossing hetzelfde terrein bestrijkt - en nog veel meer - maar vooral afstandelijk, quasi-verbaasd in de ingewanden ronddwaalt. Giulia klautert als Alice in Wonderland vol verrukking van de slokdarm naar de sluitspier, en weer terug. Ze besteedt onderweg veel aandacht aan allerlei kwalen. Op die momenten verzakt haar stijl tot die van een folder in een wachtkamer. Maar wanneer ze echt op dreef is, stapelen de stijlbloempjes zich op en is het een waar genoegen om door haar meegesleurd te worden door het darmkanaal.

Er valt genoeg te vertellen. Niet alleen over de vertering van een stuk taart, of over parasieten die je vanuit de anus toezwaaien. Sinds kort is het mogelijk om het dna van onze darmflora te analyseren en te kijken welke bacteriën we allemaal meedragen. En wat ze uitvreten. Zo is inmiddels duidelijk dat iedereen zijn unieke mix van darmbewoners heeft, en dat we de mensheid in 'darmtypen' kunnen indelen.

Een Japanner eet anders, en heeft dus ook andere buikbewoners. En wie pech heeft, beschikt over bacteriën die buitengewoon efficiënt zijn in het verteren van zetmeel, waardoor de darmen extra veel suikers opnemen. Waardoor de een moeiteloos dik wordt, terwijl een ander (met luie bacteriën) zorgeloos kan schranzen. Dik of dun, gelukkig of neerslachtig, gezond of zwak - langzaam wordt duidelijk dat onze darmen overal een vinger in de pap hebben.

De mooie voedselmachine, zoals de Nederlandse vertaling luidt, beheerst ons hele leven. En Giulia vindt het allemaal prachtig.

undefined

Meer over