Alban Berg: Orchestral work

Dramatisch en muzikaal genie * * * *

Frits van der Waa

Het is verwonderlijk hoe weinig de muziek van Alban Berg in Nederland gespeeld wordt. Zelfs de Nederlandse Berg-panacee, de orkestbewerking die Theo Verbey in 1984 maakte van de Pianosonate op.1 klinkt niet meer zo frequent als vroeger.
Nu heeft Berg in de vijftig jaar die hem vergund waren ook niet heel veel geschreven. De broeierige opera's Wozzeck en Lulu vormen de hoofdmoot. Dan is er een portie kamermuziek, en een aantal orkestwerken.

Het Gothenburg Symphony Orchestra, dat aan die laatste categorie een dubbel-cd heeft gewijd, heeft een beetje moeten sprokkelen om de twee cd's vol te krijgen. Zo staat de concertaria Der Wein er twee keer op; een keer in het Frans, gezongen door tenor Robert Murray, en een keer in het Duits, door Geraldine McGreevy. Het stuk doet het met een sopraan beter dan met een tenor, al slaat Murray zich er manhaftig doorheen.

Andere extraatjes zijn naast de Verbey-sonate een onvoltooide, maar goed smakende Passacaglia uit 1913, en Bergs bewerking van de Strauss-hit Wein, Weib und Gesang. In de Wozzeck-fragmenten en de Lulu-suite komen alle facetten van Bergs dramatisch en muzikaal genie aan bod, mede dankzij de fraai gewelfde spanningsbogen die dirigent Mario Venzago boetseert. En het Vioolconcert (met Isabelle van Keulen) is een mirakel van ingetogenheid. Dat moest ze hier maar eens komen spelen.

Meer over