Album

Admonitions is niet het beste album van Endless Boogie, maar trekt je wel de diepte in ★★★☆☆

Gijsbert Kamer
null Beeld

Al bijna 25 jaar speelt de van oorsprong New Yorkse band Endless Boogie precies wat zijn naam impliceert: repeterende psychedelische bluesriffs die klinken alsof ZZ Top en Captain Beefheart elkaar vijftig jaar geleden vonden in een lange acidtrip. Eigenlijk moet je ze live zien, of liever gezegd ondergaan, om het juiste trancegevoel te krijgen. Maar zolang ze, zoals op hun nieuwe album Admonitions, nummers tot over de twintig minuten weten te rekken, is het ook mooi.

Vooral openingsnummer The Offender dreint zo lekker door dat je nooit meer van het eindeloos herhalende gitaarmotief wilt loskomen. De band zelf ook niet. Een einde weten ze er na 22 minuten nog niet aan te breien, zodat een fade-out de enige oplossing is.

Admonitions is niet hun beste album, dat blijft vooralsnog Long Island (2013). Maar eenmaal op stoom is er geen houden meer aan en zak je steeds meer in de psychedelische diepten die Endless Boogie met zulke ogenschijnlijk eenvoudige middelen weet te bereiken.

Endless Boogie

Admonitions

Pop

★★★☆☆

No Quarter/Konkurrent

Welke nieuwe muziek is er uitgebracht en wat vinden de experts van de Volkskrant daarvan? Bekijk onze muziekpagina met het album van deze week, alle recensies en de tracks van de week.

Meer over