Picsvalse ophef

Actrice Ellie Kemper bleek een Ku Klux Klan-prinses. Of zat het toch net wat anders?

Actrice  Ellie Kemper  Beeld Getty
Actrice Ellie KemperBeeld Getty

Floortje Smit, filmrecensent, werpt haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Kent u Ellie Kemper? Echt een dótje van een actrice. Bekend als de bijna buitenaards positieve receptioniste Erin in de Amerikaanse versie van The Office. Als overdreven keurig, naïef bruidsmeisje in Bridesmaids. En als onwetend ex-sektelid dat in Unbreakable Kimmy Smith door het keiharde New York huppelt alsof het een speeltuin is.

Die dus, die belachelijk lieve Kemper, bleek vorige week plots een van de Klu Klux Klans schone maagden. Ze werd, zo twitterde iemand, in 1999 tot schoonheidskoningin gekroond ‘tijdens een chique avond georganiseerd door de lokale KKK.’

Dat was nog eens een plottwist à la Get Out! Niet de boel dood checken, redeneerden veel mensen op sociale media. Hup, ‘KKK-prinses’ twitteren, met een foto van haar vrolijk lachende snuitje erbij. Likes gegarandeerd.

Hoe groter het contrast tussen imago en verhaal, hoe groter een mediahype kan worden. Vraag het acteur Armie Hammer, over wie nog steeds kannibalengrapjes worden gemaakt. Aan dat verhaal lag nog een akelige misbruikzaak ten grondslag. Ellie Kemper echter, ging alleen op haar 19de naar een debutantenbal in het zuiden van de VS – dat niet écht werd georganiseerd door de KKK, erkende de eerste die het verhaal via Twitter naar buiten bracht later. De organisatie van het feest was níét de groep die systematisch zwarte mensen lynchte, maar wel een wit elitair instituut dat gebouwd is op racisme. Net als de Princeton Universiteit, zoals een columnist van CNN fijntjes opmerkte, of de kerk waar president Joe Biden naartoe gaat. Interessant en noodzakelijk om het eens over die instituties en hun verleden te hebben, maar niet over de rug van die arme Ellie Kemper.

Kemper zelf kwam een paar dagen later met een knap statement waar níémand over kon vallen. ‘Op mijn 19de ging ik naar een debutantenbal in mijn woonplaats. De honderd jaar oude organisatie had ontegenzeggelijk een racistisch, seksistisch en elitair verleden. Ik was mij daar destijds niet van bewust, maar onwetendheid is geen excuus. Ik was oud genoeg om me erin te verdiepen.’

Ik geloof eerlijk gezegd dat ik dat op mijn 19de óók niet gedaan zou hebben. Door Kemper ging ik me vooral afvragen wat je mensen nu precies kwalijk kunt nemen, en hoe lang.

Meer over