Film

Acteursensemble slaagt er in Alles op tafel in de clichématige personages geloofwaardig neer te zetten ★★★★☆

Dat de film zich in één ruimte afspeelt, biedt ook regisseur Will Koopman de kans te schitteren.

Floortje Smit
Iedereen aan tafel in Alles op fafel.  Beeld
Iedereen aan tafel in Alles op fafel.

Tijdens een etentje met een groep vrienden alle telefoons midden op tafel te leggen. Elk inkomend berichtje voorlezen. Elke binnenkomende foto met zijn allen bekijken. En als iemand wordt gebeld, moet de telefoon op speaker, zonder dat de beller dat weet.

‘Gewoon leuk, toch?’, zegt Margot (Linda de Mol) die het plan oppert in Alles op tafel. Nee, natuurlijk niet, gek. Zoiets is een afschuwelijk slecht plan.

Als filmidee echter is het goud. Want ondertussen weet de kijker al dat dokter Vincent (Peter Paul Muller) stiekem een hele riedel borsten heeft bekeken op zijn telefoon en dat de afgetobde huisvrouw Charlotte (Lies Visschedijk) de flessen witte wijn gewoon aan haar mond zet en zonder slipje aan de gevulde octopusjes zit. Haar man (Ramsey Nasr) scheert tegenwoordig zijn borsthaar en gebruikt ‘crèmetjes’, heeft ze er ook al uitgeflapt. Nou, dan weet je het wel, het is wachten op een eerste ‘pling’.

Het idee achter Alles op tafel komt uit Italië en werd daar ook zo vaardig uitgewerkt dat het wereldwijd al negentien remakes opleverde. Het Italiaanse origineel, Perfetti sconosciuti, en de Franse remake, Le jeu, waren al te zien in de Nederlandse bioscoop. Maar ook voor wie daardoor al weet dat niet alles per se is zoals het op het eerste gezicht lijkt, valt er nog genoeg te genieten: deel van de charme van Alles op tafel is dit specifieke Nederlandse acteursensemble samen te zien spelen. Van Eva Crutzen tot Diederik Ebbinge: geef ze het juiste kostuum - een lullig vest, een gebreide das, een strakke wrong in het haar – en met de naturel dialogen van scenarist Frank Houtappels hebben ze slechts een paar minuten nodig om hun naar cliché neigende personages volledig geloofwaardig neer te zetten. Ook creëren ze zo veel intimiteit tussen de personages dat het geen moment vreemd overkomt dat deze dwarsdoorsnee van de bevolking überhaupt al die jaren bij elkaar over de vloer is blijven komen.

Dat is ook de verdienste van regisseur Will Koopman (Gooische Vrouwen, Oogappels). Ze werkt met een beperking. Alles speelt zich af in één ruimte, een jaloersmakend smaakvol ingerichte loft met enorme ramen en alleen een balkon als toevluchtsoord. Maar precies dat maakt feilloos duidelijk waar haar grootste kracht ligt: het schetsen van menselijke verhoudingen. Een subtiele blik, een achteloos gebaar: in haar regie en montage ligt daar alle spanning.

Alles op tafel heeft wat plotwendingen die in Nederland vermoedelijk wat onrealistischer zijn dan in Italië – hópelijk zijn Nederlandse mannen wat minder homofoob. En aan het einde ontspoort het scenario: tegen het toetje tuimelt het ene lijk na het andere uit de kast en blijkt werkelijk iedereen wel iets te verbergen. Enorme geheimen ook.

Maar goed, over-de-topchaos, dat beloofde de premisse al, en dat maakt Alles op tafel juist zo lekker smeuïg. Bovendien volgt dan nog het wonderlijke einde, dat prettig de discussie opent wat de voorkeur geniet: geheimen bewaren of niet.

Alles op tafel

Tragikomedie

★★★★☆

Regie Will Koopman

Met Linda de Mol, Peter Paul Muller, Lies Visschedijk

102 min., in 127 zalen.

Meer over