albumrecensie

Acquainted with Night is prachtig verstilde orgelfolk van Lael Neale ★★★★☆

null Beeld

Dit mag een ‘coronaplaat’ heten, een album dat zonder de pandemie anders zou hebben geklonken en er wellicht niet zou zijn geweest.

Lael Neale woonde al tien jaar in Los Angeles, maar liep in haar pogingen om haar debuutalbum I’ll Be Your Man (2015) eindelijk eens een opvolger te geven steeds vast in haar eigen perfectionisme.

Toen kwam de pandemie. Neale ontvluchtte L.A., trok zich terug op de ouderlijke boerderij in Virginia, leerde het orgelachtige omnichord bespelen en schreef het leeuwendeel van Acquainted with Night, haar prachtige tweede album, goeddeels op vier sporen opgenomen.

Tien prachtige, meanderende songs komen voorbij, even poëtisch als direct, kaal maar beeldend, rijk in rudimentaire eenvoud. Laten we het verstilde orgelfolk noemen, met hier een daar een gastrol van bijvoorbeeld een houterige drumcomputer.

Als Neale zichzelf in het titelnummer opvoert als een ‘verloren zoon’, dolend door een ‘forest of song’, voel je dat ze liefhebber moet zijn van de taal van Leonard Cohen. Hij zou van dit album hebben genoten.

Lael Neale

Acquainted With Night

Pop

★★★★☆

Sub Pop/Konkurrent

Meer over