AlbumrecensieIl Tamerlano

Accademia Bizantina is in Il tamerlano onberispelijk, de zang niet ★★★☆☆

null Beeld

Behalve als componist wist Antonio Vivaldi ook als operaproducent hoe hij zijn publiek moest behagen. Voor het carnaval van Verona stelde hij Il Tamerlano samen, over de meedogenloze Mongoolse krijgsheer Timoer Lenk. Een soort hitparade anno 1735, met opnieuw gebruikte eigen aria’s en leennummers van collega’s. Het spel van het Accademia Bizantina in deze volledige reconstructie is onberispelijk. Dirigent Ottavio Dantone houdt de teugels strak, maar laat tegelijkertijd de partituur vrij ademen. Helderheid heerst als de houtblazers bevallige natuurklanken nabootsen.

Met uitzondering van de ruwe bariton Bruno Taddia wordt er ook mooi gezongen, maar alleen alt Delphine Galou evenaart de volmaaktheid van het orkest. Countertenor Filippo Mineccia is pakkend en uitbundig als de manipulatieve titelheld. Zijn techniek is indrukwekkend, maar hij schakelt niet altijd fraai tussen de stemregisters. De verder uitstekende mezzosopraan Sophie Rennert heeft er ook last van in Qual guerriero in campo armato, een aria vol lastige coloratuurnootjes. Egale zang klinkt anders, spannend is het wel.

Accademia Bizantina

Il Tamerlano

Klassiek

★★★☆☆

Naïve

Meer over