5. Wat deed Willem Frederik Hermans 31 januari 1977?

Die dag spoedde de schrijver zich, in het kielzog van achtduizend andere genodigden, naar de opening van het Parijse Centre Pompidou....

Tekst Paul Depondt

'Ik vind dat 't ding daar niet goed staat', zei hij, 'het past niet bij de omgeving.'

'Dat hebben ze vroeger ook over de Eiffeltoren gezegd', riposteerde Hermans.

'Nou, dan hadden ze het maar naast de Eiffeltoren moeten zetten.'

De chauffeur was toen niet de enige Parijzenaar die kritiek had op het Centre Pompidou, dat na een ingrijpende verbouwing is heropend. Zelfs het satirische blad Charlie Hebdo vond het onfatsoenlijke en lelijke architectuur, tout ... fait con! De chauffeur was niet de enige die ook de Eiffeltoren 'een lelijk ding' vond. De schrijver Guy de Maupassant bijvoorbeeld zo vaak mogelijk in het restaurant van de toren dineren 'omdat het de enige plaats in Parijs was vanwaar je hem niet kon zien'.

Het Centre Pompidou werd in 1977 nog vergeleken met een olieraffinaderij of (door de verwarde wijsgeer Jean Baudrillard) met 'een stofzuiger van de Franse cultuur'. Maar het Centre werd een overweldigend succes en bezweek onder de last van de bezoekersaantallen. Het implodeerde, zoals Baudrillard in L'Effet Beaubourg had voorspeld. Het museum sloot zijn deuren en werd gerenoveerd.

't Kan zijn dat het zijn tijd te ver vooruit was, schreef Hermans. 'De (Citroën) ds vond je eerst ook lelijk en nu spijt het je haast dat hij niet meer wordt gemaakt.'

Meer over