ColumnAaf Brandt Corstius

Zouden we nu, met Het Nieuwe Verkouden, in een soort Amerikanen veranderen?

null Beeld

De anderhalve meter was nog niet opgeheven of ik was verkouden. Verkouden zijn, wat was dat ook alweer? Iets met snot, hoofdpijn, keelpijn, moeheid en de neiging om het griep te noemen, maar andere mensen kwamen dan altijd met: ‘Nee, het is een verkoudheid. Griep is iets véél heftigers.’

Goed, ontzettend verkouden dan. In het AD stond dat opvallend veel mensen nu verkouden zijn, er is sprake van een snotgolf, wat een van de viezere woorden is die ik ooit heb gelezen.

Maar de snotgolf is ook fijn, want alleen mensen die tegelijkertijd verkouden zijn kunnen elkaar bevestigen in de ongelofelijke vervelendheid van die verkoudheid. Dus was er de afgelopen week een hoop onderling gebevestig en geknik. ‘Ja, het lijkt echt eindeloos te duren’, ‘Ik vind het best intens, hoor’ en ‘Het voelt eigenlijk wel als griep’. En natuurlijk staken we teststaven in onze neuzen en riepen we om de nies dat het geen corona was.

Dat was nieuw aan deze verkoudheid. Was dit Het Nieuwe Verkouden? Is er post-corona sprake van een andere manier om je verkoudheid te beleven en uit te dragen? Ja, ik maakte er iets meer stampij over, want na anderhalf jaar geen bacteriën opvangen is verkouden worden echt een gebeurtenis. En ik maakte me meer zorgen, want misschien had ik wel een fout-negatieve zelftestuitslag en corona van dat ene meisje dat was komen spelen, dat misschien via haar jongere zusje in contact was geweest met een jongetje uit een kleuterklas waar twaalf kinderen nu corona hadden. Maar ja, om die mogelijkheid nou om de nies met andere mensen te bespreken.

Ik vroeg me af of iedereen banger was sinds corona, en geconditioneerd om bij de kleinste snottebel acuut een fort van zijn huis te maken en alle afspraken af te zeggen. Zouden we nu, met Het Nieuwe Verkouden, in een soort Amerikanen veranderen, die al jaren geneigd zijn om bij de kleinste nies of snottebel al hun vergaderingen en etentjes te cancelen? Zou het tijdperk van extreme voorzichtigheid ons oppassender hebben gemaakt om anderen te infecteren met vervelende virussen?

Ik peilde het bij mijn omgeving. Nee hoor, ik mocht gerust bij ze langskomen. Niemand was bang voor mijn snot. Ze waren zelf ook verkouden geweest, of ze werden het vast binnenkort.

De gemiddelde Nederlander was niet ineens een hygiënische Amerikaan of Japanner geworden, en mensen vonden het niet eng om dicht bij me te komen, zelfs als er zichtbare snotgolven uit mijn neus stroomden. Ik werd ook gewoon geacht alle werk- en huiselijke taken uit te voeren, mocht niets afzeggen, en eigenlijk ook niet zeuren.

Het Nieuwe Verkouden, zo bleek, was gewoon verkouden.

Meer over