BRIEVENZaterdag 2 mei

Zorg dat er meer plekken beschikbaar zijn aan universitaire studies in de zorg

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 2 mei.

Studenten geneeskunde die net aan hun co-schappen zijn begonnen krijgen les met een VR-bril. Beeld Marcel van den Bergh

Brief van de dag: Red de zorg, red de student

Meer dan ooit is het belang van onze Nederlandse zorg te zien. De intensive cares liggen vol, artsen, verpleegkundigen en assistenten worden als helden vereerd na diensten van soms wel 12 uur. Intussen schreeuwen de koppen van kranten dat we een schrijnend artsentekort hebben.

Waar ik mij over verbaas, zo niet aan erger, is dat er niks gedaan wordt aan de wortel van dat probleem. Dit jaar waren er 1.569 aanmeldingen voor de studie geneeskunde in Utrecht, bijvoorbeeld. Slechts 304 plekken zijn beschikbaar. De uitslag was voor velen teleurstellend, bijna al mijn klas­genoten, die soms meer dan 40 uur voor het toelatings­tentamen hadden geleerd, kregen een rangnummer waarmee ze nooit ofte nimmer binnen zullen komen. Zo ook ik.

Deze leerlingen scoren boven­gemiddeld op het vwo en zijn ­zoals ze dat noemen de ‘sterkere leerlingen’. Maar wat me opvalt is dat de studie geneeskunde in ­Nederland steeds meer iets wordt voor de absolute crème de la crème van het vwo.

Alleen de excellentste leerlingen hebben kans op een plek aan de universiteit voor een studie in de zorg. Of leerlingen die geluk hebben op de tentamendag en sommige vragen goed gokken. Dat kan ook niet anders, met zo veel aanmeldingen en zo weinig plekken voor geneeskunde.

Daarbij komt nog het probleem dat veel universiteiten buitenlandse studenten ontvangen – nog minder kans dus. De kansen op een plek bij een universitaire studie binnen de zorgsector worden ieder jaar kleiner en we hebben juist meer zorgwerknemers nodig. Als deze buitenlandse ­studenten hier worden opgeleid en vervolgens vertrekken, zijn we helemaal het haasje.

Kabinet, red ons en zorg dat er meer plekken beschikbaar zijn, het is harder nodig dan ooit. Wij wíllen best onze kop eraf werken daar op de ic’s, we mogen het niet.

Han Baselier6 gymnasium, Deurne

Jeugd en corona

In het eerste onlinecollege vroeg ik mijn hbo-studenten wat voor positieve bij­effecten de coronacrisis voor hen persoonlijk had. Ik was verrast door de antwoorden: ik heb een betere band met mijn vader, nu kan ik mijn achterstanden inhalen, ik ga niet meer uit en houd geld over, ik ben mantelzorger voor mijn oma.

Je kunt als student menen dat je zelf­beschikking volledig is overgeleverd aan de overheid, zoals Linde van de Koolwijk. Je kunt ervan overtuigd zijn dat je een immens offer brengt en dat er voor je geklapt moet worden, zoals Jop Zegger. Je kunt ook steun hebben aan de uitspraak van Anne Frank: ik denk niet aan alle ellende, maar aan het moois dat er nog is.

Linde en Jop, houd vol.

Stefan PaauweGroningen

Jeugd en corona (2)

We mogen het leed van de een misschien niet vergelijken met dat van de ander. Maar ik heb toch moeite met de bewering van de 20-jarige Linde van de Koolwijk dat de gevolgen van de lockdown het grootst zijn voor het sociale leven (onder meer lunchen met vriendinnen, borrels met vrienden) van ­jongeren als ik denk aan al die oude mensen die in eenzaamheid sterven.

Renée van RossumZoetermeer

Jeugd en corona (3)

Hoezo offer? Is het zo erg dat we met zijn allen even niet onze kop eraf kunnen zuipen? Even niet slap kunnen ­ouwehoeren in het café? Even niet dom kunnen huppelen op generieke technobeats met onze koppen vol drugs? Dat we onszelf even niet kunnen gaan ­vinden op een strand in Thailand?

Alsjeblieft. Er zijn mensen (ook jongeren) die uit vrees voor hun eigen leven niet naar buiten kunnen. Dát is erg. Voor de meesten van ons is het hooguit vervelend. Ik noem dat geen offer.

Binnenblijven en bovengenoemde ­dingen niet kunnen doen, is geen gunst, het is fucking noodzaak. En net zozeer voor onszelf als voor de zwakkeren. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Want als wij ons niet kunnen beheersen, gaat het allemaal nog langer duren.

Dus hierbij een oproep aan mijn ­generatie (die lui van ergens tussen de 20 en 30): lees een boek, schrijf een boek, maak een film, leer gitaarspelen, kijk documentaires, studeer, facetime of bel met je vrienden. Doe wat.

Sem VoortmanSantpoort

Jeugd en corona (4)

Ik begrijp student Linde van de Koolwijk, die in haar opiniestuk zegt dat ­solidariteit grenzen heeft. Al zeven weken wordt haar vrijheid beknot en haar studie beperkt. Dat is lastig. Jij en je leeftijdgenoten zijn niet de eersten wie dit overkomt. Het doet mij denken aan lang geleden, toen ik (precies) haar ­leeftijd had. Ik herinner me dat ‘mijn zelfbeschikking ook volledig was overgeleverd’. Mijn mogelijkheid om een studie te volgen, geld te verdienen of te reizen werden mij destijds helemaal ontnomen. Zestien maanden om ­precies te zijn, zo lang duurde toen de diensttijd. Maar zelfs na zestien maanden heb ik geen blijvende schade ­opgelopen. Er is hoop.

Martien van de VenEersel

Jeugd en corona (5)

In de Tweede Wereldoorlog hebben veel jonge mensen zich met lijf en leven ­ingezet voor ieders vrijheid. Vonden zij dat zij hun toekomst moesten offeren om een paar verwende bejaarden een jaartje langer te laten leven? Ik heb dat nog nooit gehoord.

Angeliek Wick, Lienden

Koninklijke uitgroei

Op Koningsdag heb ik naar de toespraak van de koning gekeken. Tijdens die toespraak werd mijn aandacht afgeleid toen ik naar het haar van koningin Máxima keek. Ze was naar de kapper ­geweest, haar uitgroei was kort geleden vakkundig bijgewerkt. De kleurbehandeling die zij krijgt is niet iets wat je even door je man of dochter kan laten doen, je hebt daar aardig wat opleiding en ervaring voor nodig: een kapper.

Gaf koningin Máxima nou het signaal af dat ze vindt dat de kappers weer moeten kunnen werken, is er voor de royalty’s een speciale regeling, of heeft ze er gewoon maling aan? Persoonlijk was ik verbijsterd.

Peter Kappinga, kapper, Amsterdam

Vijf stappen

Docent Joost Kooiman uit Groningen maakt filmpjes voor zijn leerlingen. Oudgrieks en Latijn kunnen hip en ­dynamisch zijn. Zo gaat het in een van zijn filmpjes over onze nieuwe werkelijkheid in coronatijd, quinque pedes, wat een vondst. Niet de anderhalve meter, een wiskundig en abstract begrip, maar vijf stappen. Een manier om ons dagelijks bestaan speels en fysiek te beleven. Een tip voor de overheid?

Marleen DiepeveenBriltil

Helden

Het coronavirus heeft ook een voordeel: het brengt helder naar voren wie er in zulke omstandigheden echt toe doet en wie niet. De mensen die aan de bedden staan, dat zijn de hedendaagse helden. Daar zal weinig discussie over zijn; laten we hopen dat we ons dit herinneren als alles in rustige banen is geleid.

In het kielzog van deze terechte heldenverering komen er lobbyachtige ­organisaties op die zich ook op de borst willen kloppen. Eerst vernamen we dat de schoonmaakbranche eigenlijk ook uit helden bestaat. Wat de ziekenhuizen betreft kan ik daarin komen. Maar daarna volgde een stoet publiciteit van dezelfde soort, waarin andere bedrijfstakken zichzelf ook gingen feliciteren. Zoals de transportsector, de supermarkten, de beveiligingsbranche. Volgens ronkende reclameboodschappen ­allemaal helden.

Zullen we afspreken dat we deze ­status reserveren voor wie die echt ­verdient? De mensen aan en rond de bedden? De rest doet immers gewoon hun werk.

Coen de JongePeize

Helden (2)

Mijn dochter is een van die helden, die ondanks haar astma en hooikoorts zorgt dat de kranten ’s morgens op tijd in de bus liggen, die als thuishulp werkt bij kwetsbare mensen. Mijn dochter is van de week in elkaar geslagen, omdat ze buiten een hoestbui kreeg in de buurt van mensen die stonden te ­wachten op een ijsje.

Een opgezwollen gezicht, twee blauwe ogen (normaal donkerbruin) een hersenschudding, gebroken kies en kapotte elleboog. Is dit de nieuwe norm, een kort lontje? Zorg voor elkaar? Hoest er iemand? Sla ze in elkaar!

Corrie Decock-SterkGeldrop

Lockclown

Lief en leed tijdens corona. Misschien wordt het tijd voor een nieuwe clown in deze tijd, namelijk de lockclown die ons kan opvrolijken.

Sytse VijverBurgum

Treinsteward(ess)

Sinds kort zit ik weer in de trein naar het werk. Dat is een soort jungle geworden, waarin het niet prettig reizen is. Nu heeft de overheid miljarden steun aan KLM gegeven. Ook worden de loon­kosten van het personeel grotendeels vergoed. Hoogopgeleid personeel dat gewend is met eigengereide reizigers om te gaan en getraind is om met vriendelijk overwicht iedereen in de structuur te zetten. Het zou mooi zijn als elke coupé een treinsteward(ess) krijgt.

Jacqueline Gravendeel, Den Haag

Meer over