Zo veilig voelt dat veilige Nederland niet

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 8 mei.

Politie onderzoekt een drugslab in Eindhoven, 19 februari 2017. Beeld ANP
Politie onderzoekt een drugslab in Eindhoven, 19 februari 2017.Beeld ANP

Brief van de dag

De kop ‘Echt waar: Nederland wordt steeds veiliger’ (Ten Eerste, 7 mei) is erg optimistisch. Hierbij wordt de top van de misdaadgolf als norm genomen. Op zee is de top van een golf ook niet maatgevend voor de hoogte van de zeespiegel.

Ondanks dat het CBS speekt van ‘mysterie van verdwenen criminaliteit’ zie ik in de grafiek dat het aantal misdrijven nu nog zo’n twee en half keer zo groot is als in 1970. Als oudere Nederlander kan ik hoogstens constateren dat Nederland minder onveilig is geworden.

Het tellen van het aantal misdaden zegt niet alles over de impact die de huidige misdaad heeft op de Nederlandse samenleving.

Zo vormen de vele honderden miljoenen die de onderwereld binnenhaalt met grootschalige misdaadvormen (zoals internetfraude en drugsfabricage) een steeds grotere bedreiging voor het functioneren van de bovenwereld en het openbaar bestuur. Een grafiek van het aantal bedreigde overheidsfunctionarissen (burgemeesters, wethouders, (politie)ambtenaren) zal het beeld van een veiliger Nederland niet bevestigen. Kan een burger zich dan veiliger voelen?

Frits Kröger, Poortugaal

Nieuwe energie

Volgens de heer Seeboldt (U-pagina, 5 mei) maakt nieuwe energie ons rijk. Het is jammer dat hij er geen tijdsbestek bij noemt. Om er te komen, moeten we eerst door een diep financieel dal.

In de Volkskrant van 3 mei werden kosten genoemd van het gasvrij maken van huizen, variërend van 13 duizend tot 31 duizend euro per huis. En nu de overheid de kosten van de bouw van honderden windmolens op zee niet meer subsidieert, zal de energieverbruiker die kosten voor zijn rekening krijgen. Ik zou als ik Seeboldt was de komende jaren de ODE (Opslag Duurzame Energie) op zijn energierekening maar goed in de gaten houden. En wat te doen als het niet waait!

Folkert Schukken, Aadorp

Gedoogbeleid

Burgemeester van Breda Paul Depla verbaast zich erover dat cliënten met een pgb aan het werk worden gezet in de criminele industrie (planten toppen in een hennepplantage onder het mom van dagbesteding). Past deze verbazing nog als de wietteelt is gelegaliseerd, zoals zijn eigen partij PvdA in haar verkiezingsprogramma heeft opgenomen? Waarom deze vorm van dagbesteding niet, vooruitlopend op legalisering, alvast gedogen?

Kees de Jong, Utrecht

En de slachtoffers dan?

Wat mij opvalt in ‘Minister Dekkers argumenten tegen ‘korting’ op celstraf ontleed’ (Zaterdag, 5 mei) is dat de slachtoffers van de gevangenen geen enkele noemenswaardige rol spelen in het artikel.

Zo kijkt de rechter bij het opleggen van de strafmaat, ik citeer, ‘naar het nettogehalte van de straf, wat levert dit op? Wat zijn de gevolgen voor de verdachte, zijn gezin, zijn baan?’.

Waar is de genoegdoening naar het slachtoffer in dit geval? Ook verder in het stuk komen alleen maar personen voor die vanuit het oogpunt van de dader kijken.

Th. Broekmans, Voerendaal

Tandartstekort

In deze krant lezen we weer eens over een dreigend tandartstekort (Ten Eerste, 7 mei). Nog steeds begrijpen overheid en beroepsorganisaties niet dat je ziekten moet aanpakken bij de oorzaak. Bij tandziekten is dat onvoldoende zelfzorg door de patiënten. Bijna tweederde van het budget in de tandheelkunde wordt besteed aan het repareren van gaatjes en de gevolgen daarvan.

Inzetten op meer tandartsen is een heilloze weg en het paard achter de wagen spannen. De mondzorg is bij uitstek een gebied waarbij preventie door goede zelfzorg zeer effectief is.

James Huddleston Slater, tandarts, Tricht

Stoppen met snurken

Veel tips om van snurken af te komen in de Sir Edmund van 5 mei. Eén hele eenvoudige, maar effectieve tip mis ik: slapen zonder hoofdkussen. Toen ik daar enkele maanden geleden mee begon, bleek mijn gesnurk direct verleden tijd. Even wennen, maar ik zou niet anders meer willen!

Robert Schuwer, Venlo

Giro en klimaat

Ik lees over mooie plaatjes van de Giro, commerciële belangen van ­Israël en de Wielerfederatie. Over nadelen als gesleep met mens en materieel en gebrek aan privacy voor de renners.

Waar ik niet over lees, is de milieubelasting van dit wielerfestijn. Vier vliegtuigcharters zijn ingezet om dit alles mogelijk te maken! Zo wordt het niets met het terugdringen van die CO2-uitstoot.

Angela Scheffers, Voorschoten

Vergeten verleden

In ‘Rechts Polen gumt rood verleden weg’ (Ten Eerste, 7 mei) staat hoe straatnamen worden veranderd omdat het communistische verleden vergeten moet worden.

In dezelfde krant een verhaal over een andere naam voor kunstcentrum Witte de With – hier bij ons in Rotterdam – omdat de VOC-zeevaarder vergeten moet worden. Het is een enkel voorbeeld uit een lange rij: Amsterdam wil het Coenplein hernoemen, het standbeeld van Van Heutsz moet weg en de Dodenherdenking dreigde verstoord te worden omwille van de oorlogsmisdaden in Nederlands Indië. Gelukkig hebben we voortschrijdend inzicht, ook in goed en fout.

Wij kennen dezelfde mechanismen als de Polen, maar willen we ze ook zien?

Herman Fijn, Pijnacker

Meer over