Dagboek van een agentLoubna Laabid

Ze houden zich aan de regels zodra ze politie zien

null Beeld

Op lokaal en landelijk niveau worden allerlei coronamaatregelen afgekondigd. Op straat is het de agent die moet handhaven. Hoe gaat dat in de praktijk? Deel 2 in een serie.

‘Veel wijkbewoners appen me deze decemberdagen om te vragen of hun plannen rond de feestdagen volgens de regels kunnen. Dan geef ik advies. Zo hielp ik een kinderfeest mogelijk te maken. Wijkbewoners wilden onder toeziend oog van vier begeleiders een middag organiseren voor kinderen uit de buurt. Ik liet ze weten dat kinderen onder de 13 jaar buiten samen mogen komen, maar met slechts twee begeleiders. En als ze de groep opdelen in twee, kunnen er per groep twee begeleiders zijn. Zo kon het feest toch doorgaan. In zekere zin fungeer ik deze weken als een adviesbureau voor wijkbewoners.

Oud en Nieuw is dit jaar extra beladen. Door het vuurwerkverbod, het feit dat mensen maar met z’n tweeën op straat mogen en buitenshuis geen alcohol mogen drinken. Ik ben er veel mee bezig hoe de jaarwisseling dit jaar voor ons als politie-eenheid gaat verlopen. Met collega’s bespreek ik de druk die we voelen. Wat kunnen we verwachten? Rellen? Meer illegaal vuurwerk? Je kunt je niet echt op het onbekende voorbereiden, dus laat ik het tot op zekere hoogte over me heen komen.

Er zijn tal van nieuwe maatregelen waar ik nu als wijkagent op moet handhaven, maar ik kan niet alles tegelijk; het lijkt soms onmogelijk samenscholing tegen te gaan, terwijl je ook een alcoholverbod moet handhaven, vuurwerkmeldingen moet checken, winkeliers wilt assisteren en je normale werk ook moet doen. Ik moet keuzes maken. Daardoor is de handhaving van het vuurwerkverbod bijvoorbeeld lastig. De excessen pak ik aan, maar ik kan er pas op af als er knallen zijn gemeld, en dan zijn de daders meestal al gevlogen. Het belangrijkste van de jaarwisseling is dat zorgverleners de volgende ochtend veilig thuiskomen.

Met een milieu-agent werk ik samen om bezit van illegaal vuurwerk in mijn wijk aan te pakken. Zij gebruikt recherchetechnieken om bestellingen te achterhalen. In mijn wijk had een tiener illegaal vuurwerk in huis. De milieu-agent en ik zijn langsgegaan, de moeder liet ons binnen toen de jongen niet thuis was. Achterin de tuin bleek hij van de schuur zijn mancave te hebben gemaakt, inclusief illegaal vuurwerk. Gelet op de lege zakken had hij al het een en ander afgestoken, de vier resterende tassen namen we mee. We gaan nog een keer bij hem langs voor een gesprek.

Jongeren kunnen geen kant op en hangen steeds rond bij een tankstation of bij verlaten parkeerplaatsen in mijn wijk. Als ze me zien aankomen, nemen ze afstand of gaan ze ervandoor; ze houden zich aan de regels zodra ze politie zien. Ik leg uit dat ik begrijp dat ze nergens heen kunnen, maar dat ze wel weg moeten, omdat ze anders een boete riskeren. Ik ga het gesprek met ze aan, deëscalerend. Als ik er hard in zou gaan, lok ik verzet uit. Liever haal ik de angel eruit: ik begrijp dat jullie samen willen zijn, maar houd afstand en houd het klein.

Mensen zijn beperkt in hun vrijheden, terwijl het een bijzondere tijd is waarin ze elkaar willen opzoeken. Daar moet je als agent begrip voor opbrengen. Het is de toon die de muziek maakt.’

Enkele details zijn gefingeerd om de privacy van betrokkenen te waarborgen.

Loubna Laabid (44) werkt 17 jaar bij de politie en is sinds drie jaar wijkagent in Rotterdam Zuid, Zuidplein.

Lees ook

Politiecommissaris Max Daniel over de aanstaande jaarwisseling:  ‘We weten gewoon niet precies wat ons te wachten staat’

Meer over