Ybeltje wie? De Betrouwbare Mannetjes zijn niet onder de indruk van Ybeltje

'Herkenbaar' was het, een 'onverbiddelijke afrekening', en 'verplichte lectuur voor de Kamerleden van de formerende partijen'. We hadden een blik achter de schermen van het parlement gekregen en het zag er allemaal niet fraai uit. Geen partijgenoot werd gespaard, en er was zelfspot. Och, die heerlijke zelfspot. Zelf hield ze kippen, maar als ze een haan had gehad, dan had ze hem zeker Halbe genoemd. 'Zelden werd zo'n genadeloos inkijkje in de politiek geboden.'

Eerlijk gezegd wisten we niet eens dat Ybeltje Berckmoes bestond. Misschien hadden we haar weleens voorbij zien komen. Maar misschien ook niet. In haar zes jaar als VVD-Kamerlid had ze geen enkel onderwerp geagendeerd, diende ze nul wetsvoorstellen in en kreeg ze al evenveel aandacht van de media. Maar nu ze na haar vertrek uit de Kamer haar politieke memoires probeerde te slijten, wisten we het opeens weer. Ybeltje Berckmoes, de vleesgeworden hervonden herinnering.

Nou, en alles draait dus om macht. En er was sprake van een gesloten partijcultuur. Beeldvorming vinden ze trouwens heel belangrijk. Belangrijker dan inhoud. Ybeltje Berckmoes hekelde de kadaverdiscipline in de fractie. Klara 39, noemde ze zichzelf. Omdat ze dus stemvee was. En ze had dan zes jaar lang geen ene kloot uitgevoerd, Ybeltje Berckmoes hield wel degelijk van aanpakken. 'Mijn passie was de onderkant van de samenleving', zei ze bij Pauw. Maar daar mocht ze van Halbe dan weer niks mee doen. 'Er was geen enkele ruimte voor eigen initiatief.' Dus zat ze daar maar, met haar opgekropte passie voor de onderkant van de samenleving. Ging ze gewoon een beetje netflixen. Tot er weer eens gestemd moest worden. Lachen toch? Was ze niet eens de ergste hoor. Sommige collega's gingen gewoon lekker tanken op het terras. Natuurlijk, ze kon er geen reet van, maar dat vond ze zelf ook. Nee, het was allemaal aan haar door God geschonken zelfspot te danken dat ze nu geen burgemeester van een middelgrote gemeente was.

De Betrouwbare Mannetjes waren behoorlijk teleurgesteld. Niet dat we vies zijn van een sappige Haagse roddel, maar als je na zes jaar Kamerlidmaatschap in je verrukkelijke tell-all komt aankakken met een verhaal over kippen, ben je bij ons aan het verkeerde adres. En die kritiek op het 'functioneren van de politiek' leek ons nauwelijks een primeur. Jeanine Hennis, die na de dood van twee soldaten door falend materieel volgens goed partijgebruik niet aftreedt omdat ze nu wel gaat optreden, partijen die uit louter opportunisme tegen hun eigen referendumwet stemmen, Halbe Zijlstra, pluimvee - het ligt elke week voor het oprapen. En voor een verhaal over uitvretende VVD'ers die tegen hun zin in een kamer moeten zitten, konden we prima bij Robin Linschoten terecht.

De hijgerige superlatieven van de House of Cards-junkies in de parlementaire pers, we konden het maar nauwelijks geloven. Zelden had een inkijkje zo weinig indruk op ons gemaakt. Het moest nog donderdag worden en we konden ons Ybeltje Berckmoes al nauwelijks meer voor de geest halen. Een vrouw die weinig meer deed dan koketteren met haar eigen incompetentie. Iemand die na zes jaar goedbetaalde wanprestatie zichzelf op de borst slaat om haar zelfspot, en alsnog de handjes op elkaar krijgt. Nee, dit moesten we ons allemaal wel ingebeeld hebben.

Voor de komende week adviseren wij u de volgende mening:

Dat wordt dus een dag niks doen, netflixen, en zuipen op het terras én een dag naar het Rijksmuseum.

Veel plezier van uw nieuwe mening!

Melle Runderkamp en Simon Hendriksen op Twitter: @Betmannetjes

Lees hier meer reacties op het boek van Ybeltje Berckmoes

Flinterdun gesamtkunstwerkje
Wraak is een gif dat zelden het mooiste in de schrijvende mens naar boven haalt, schrijft Elma Drayer in haar column. 'Precies dit maakt ook Berckmoes' boekje tot zo'n treurig product, al doet ze nog zo haar best om het luchtig te houden.'

Vrolijke potpourri van roddel, zelfspot en afrekeningen
De column van Sheila Sitalsing: 'Na de beroemdheidscultus waarin mensen bekend werden vanwege hun bekendheid, kregen we de tweede golf: mensen die bekend werden omdat publiekelijk breed werd uitgemeten dat ze volslagen ónbekend waren. Zo vergaarde Ybeltje Berckmoes van de VVD in één klap eeuwige roem.'

Meedogenloos boek over VVD
Halbe Zijlstra is alleen maar bezig met beeldvorming. Mark Rutte ziet de liefde als een probleem. Met de PVV werden gezellige borrels gehouden. Erik Ziengs vertelt de schunnigste grappen. Joost Taverne mocht het vonnis over Wilders niet in twijfel trekken. Jeanine Hennis is 'echt een bazinnetje', Klaas Dijkhoff een blaffende generaal en Han ten Broeke wordt geen minister 'omdat er in het verleden 'iets' was voorgevallen'. Berckmoes' boek is de afrekening met een partijcultuur.

Meer over