ColumnBert Wagendorp

Wopke holt hijgend achter de feiten aan, met z’n goedmaakmiljard

Nederland is bereid een miljard euro te doneren voor een Europees fonds voor landen die zwaar zijn getroffen door het coronavirus, met name Spanje en Italië. Dat geld moet bewijzen dat we juist wél solidair, compassierijk, empathisch, on-egoïstisch, niet-walgelijk en zeker niet wreed zijn. Daarover was in het zuiden twijfel ontstaan, nadat minister van Financiën Hoekstra zich tijdens EU-overleg kritisch had uitgelaten over het lang-leve-de-lol-gedrag van de olijfoliestaten.

Gelukkig begon Hoekstra niet over drank en vrouwen, maar dat was wel wat hij bedoelde: de Spanjaarden en Italianen hadden de afgelopen jaren zuinig moeten zijn, dan hadden ze zelf voor de kosten kunnen opdraaien. Die dag gingen er weer honderden Italianen en Spanjaarden dood; zwakke timing van Wopkes zedepreek.

Hoekstra wil leider van het CDA worden. Hugo de Jonge ook en die scoort lekker, als leider van het coronaverzet. Hoekstra moest van zich laten horen. Hij liet zich in september vorig jaar al kennen als een geboren opportunist, met goedkope praatjes over immigratie. In het CDA weten ze al jarenlang niets anders tegen het populisme in stelling te brengen dan populisme. Het is een ziekte.

Om de kritiek van Wilders en Baudet voor te zijn (‘en Nederland maar dokken voor die feestvierders!’), ging Hoekstra er bij zijn Europese ambtsgenoten met gestrekt been in. Hem maakten ze de pis niet lauw, er moest eerst maar eens een rapport komen waarin werd uitgezocht waarom ze in Spanje en Italië geen buffers hadden aangelegd. Daarna wilde hij misschien wel praten over iets van een reddingsoperatie. Maar waarschijnlijk nog steeds niet.

Hierop werden Hoekstra - en Nederland met hem - ouderwets gefileerd. Door Spanjaarden en Italianen, maar ook door een groep vaderlandse economen onder leiding van Arnoud Boot, discreet leermeester van menig nieuw minister van Financiën, maar dus kennelijk niet van Hoekstra. De opstelling van Hoekstra was ‘contraproductief’ zeiden de economen – beleefd econooms voor oerdom.

De oude diplomatieke vos en voormalig minister van BuiZa Ben Bot voorspelde dat Nederland Hoekstra’s arrogante gedrag met rente krijgt terugbetaald. In Italië begonnen ze al om een boycot van Nederlandse producten te roepen. Voorzitter Sassoli van het Europees Parlement vroeg zich af wie er straks nog Nederlandse tulpen zou kopen. En onze tulpenkwekers hébben het al zo zwaar.

Hierop ging Hoekstra door de pomp. Hij was, zei hij, niet empathisch genoeg geweest. Hij had het anders moeten zeggen. Hij had het beter moeten uitleggen. Hij had andere accenten moet leggen. Hij had meteen hulp moeten aanbieden. Hij leek op een betrapte vreemdganger. ‘Als je zoveel storm oogst, dan heb je iets niet goed gedaan.’ Die zelfgeseling was de ernstigste diskwalificatie. Wie op een cruciaal moment de zaken zo verkeerd inschat en zich zo vergaloppeert, is ongeschikt voor zijn taak.

Dat cadeautje van een miljard had hij meteen moeten meenemen. Bovendien is het voorlopig een goedkoop aanbod, want er is nog helemaal geen noodfonds.

Commissievoorzitter Ursula von der Leyen stelde gisteren een fonds van 100 miljard euro voor, te financieren met garanties van de lidstaten. Ook wil zij de eerstvolgende EU-begroting, ongeveer duizend miljard over zeven jaar, omvormen tot een Marshallplan voor de EU-economie. Vooral voor de Italiaanse en Spaanse dus.

Hoekstra kan zich alvast weer schrap zetten, met z’n goedmaakmiljard. Hij holt hijgend achter de feiten aan.

Meer over