COLUMNAaf Brandt Corstius

Wie naar de schooldokter moet en wanneer het Juffendag is, dát moet de vrouw onthouden en regelen

In het slagveld dat vakantie vieren met het gezin óók is, kwam ik tot de conclusie dat ik de taken thuis niet goed verdeeld vond. Het is bekend dat in man-vrouwrelaties de vrouwen nog steeds meer doen in het huishouden. Ook als je zo’n stel kent dat monter vertelt dat hij altijd kookt en zij altijd de was doet, wordt één onzichtbare taak vergeten: alles onthouden en regelen. Wie naar de schooldokter moet, wanneer het Juffendag is en dat je kind dan een losse bloem moet meenemen, dat de hypotheek over twee maanden verloopt, dat de schilder morgen komt, dat de katten een niesziekte-inenting moeten en nog zesduizend andere dingen. Het managen van het gezin, en dat doet de vrouw vaak fulltime. Dat resulteert in inspirerende conversaties. Man: ‘Huh, moet Jantje vandaag naar een partijtje? Hoe laat dan?’ Vrouw: ‘KIJK ANDERS ZELF EENS IN DE FUCKING PARTIJTJESAPP.’

Toevallig kreeg ik net toen ik weer vond dat ik thuis te veel moest managen het boek Schat, wil jij dit even doen?, geschreven door de Amerikaanse organisatiedeskundige Eve Rodsky. Rodsky is zo’n strak aangespannen Amerikaanse die voor elke taak in haar leven een stroomschema in haar iPhone heeft. Zij werkt, haar man werkt, ze kregen kinderen en hun huwelijk verwerd tot een bittere, woordeloze strijd, waarbij hij altijd beloofde de vuilnisbak te legen maar dat niet deed, en zij elke ochtend een vuilniszak op het koffiezetapparaat legde. Toen besloot ze er een boek over te schrijven. Rodsky is serieus. Zij maakt van een kattenbak die door de man des huizes niet vaak genoeg wordt verschoond een kwestie van ‘veiligheid, gezondheid, geluk en vertrouwen op de lange termijn’. (Ben ik met haar eens. Een volle kattenbak geeft mij geen vertrouwen op de lange termijn.)

Nadat ik me door honderden pagina’s managementtheorie had heengeworsteld – je hebt bijvoorbeeld win-winonderhandelingen, en iets wat BPU heet, wat betekent dat je iemand een missie geeft en dat hij die moet bedenken, plannen en uitvoeren – kwam ik bij de heilige graal van het boek: honderd taken die je moest verdelen tussen jezelf en je echtgenoot.

Hierdoor zou je minder ruziemaken en tijd overhouden voor iets wat Rodsky je Eenhoornruimte noemt. Eenhoornruimte is: zelf leuke dingen doen, zoals een uur uitgeblust op een yogamat liggen.

Ik las het boek in een ruk uit, ging met mijn man eten in een lekker restaurant en vertelde hem erover. Hij reageerde opvallend positief op het strak verdelen van de taken, misschien omdat hij op dat moment chocolademousse met hazelnotenkruimels at.

De volgende dag liet ik hem de honderd takenkaartjes zien die achterin het boek zitten.

‘Moeten we ál die kaartjes verdelen?’, vroeg hij.

Overigens vraag ik me af waarom het de taak van de vrouw is om dit boek van 302 bladzijden te lezen.

Lees ook

‘Op werk zijn we super georganiseerd, maar thuis is het chaos’
De Volkskrant interviewde schrijver Eve Rodsky. Ze bepleit een systeem om te voorkomen dat de vrouw haar verondersteld talent als multitasker benut terwijl haar partner gaat sporten.

Wie doet er meer in het huishouden?
Wie ruimt de vaatwasser in? Wie doet de financiën? Wie regelt een afspraak bij de dokter voor de kinderen? Ontdek of jullie taakverdeling thuis wel helemaal eerlijk is én bij wie de mentale last het grootst is. Beantwoord de vragen en stuur de test door aan je partner.

Meer over