ingezonden brieven

Waarom hoor ik niemand over een verbod op de katholieke kerk?

De lezersbrieven van vrijdag 8 oktober.

Franse gelovigen bidden voor misbruikslachtoffers in een katholieke kerk in Saint-Denis, vlak buiten Parijs. Beeld AP
Franse gelovigen bidden voor misbruikslachtoffers in een katholieke kerk in Saint-Denis, vlak buiten Parijs.Beeld AP

Brief van de dag

De aanhoudende schandalen over seksueel misbruik, pedofiele praktijken en het onder de pet houden hiervan in de katholieke kerk roepen enkele serieuze vragen op. De ongekend grote aantallen die nu weer in Frankrijk aan het daglicht zijn gekomen, lijken te suggereren dat we slechts het topje van de ijsberg zien. Hoe groot is dit verschijnsel en wat betekent dit voor de toestand van de gehele katholieke kerk als organisatie?

We zijn eraan gewend dat criminele motorclubs worden verboden. Waarom hoor ik niemand over een verbod op deze kerkorganisatie met ongebreidelde perverse praktijken die zeer schadelijk zijn voor de levens van honderdduizenden mensen? Hoe kunnen universiteiten en andere instellingen zich nog tooien met ‘katholiek’ en hoe kan het toch dat ze nog geassocieerd willen worden met zo’n schadelijke instelling?

Zolang deze vragen niet worden gesteld en beantwoord, doen we allemaal mee aan het goed praten en onder de pet houden van deze perverse praktijken – conform aan hoe deze kerkprovincie handelt.

Jan Derksen, Nijmegen

Eugenetica

Harriet Duurvoort mag zich veel veroorloven als columnist in een krant. Maar in haar column van 7 oktober gaat ze de grenzen van het betamelijke ver voorbij wanneer ze ‘naar eugenetica riekende gedwongen anticonceptie’ schrijft. De eugenetica of rasverbetering wordt namelijk in verband gebracht met de Holocaust en het sterilisatiebeleid van de nazi’s.

In het voorstel voor gedwongen anticonceptie komen vrouwen hiervoor uitsluitend in aanmerking als ze een gevaar vormen voor hun toekomstige kind, bijvoorbeeld bij verslaving, besmetting met hepatitis B en C of hiv, een psychiatrische ziekte, een verstandelijke beperking of bewezen kindermishandeling en -doodslag. Cees de Groot gaf bij het presenteren van het voorstel het praktijkvoorbeeld van een prostituee met een psychiatrische stoornis die een baby wil, omdat haar klanten meer betalen voor seks met een zwangere vrouw.

De krant plaatst juist de verwijzing naar eugenetica op de voorpagina en dat vind ik nog verwerpelijker. Hoe staat het met het historisch besef van de redactie?

Rudy Schreijnders, Maarssen

Extreme gevallen

Harriet Duurvoort slaat de plank op pijnlijke wijze mis door te veronderstellen dat degenen over wie we het hebben, de extreme gevallen, nog met liefde en aandacht om te vormen zijn tot capabele ouders. Het getuigt van gebrek aan inzicht en kennis in deze complexe materie. Heeft ze weleens een baby horen krijsen die onttrekkingsverschijnselen heeft na maandenlang cocaïne en heroïne in de baarmoeder te hebben gekregen? Het gaat door merg en been. Beschadigd voor het leven.

Waar Duurvoort wél een punt heeft, is dat dit niet mag leiden tot een hellend vlak. En dan komen we pas bij de categorie die zij zelf beschrijft: degenen die nog wél te redden zijn.

Erwin Noorman, Meppel

Lichamelijke integriteit

Anders dan Harriet Duurvoort betoogt, ben ik van oordeel dat in een beschaafde samenleving gedwongen anticonceptie juist ook een plek heeft. Hoe zorg je anders dat een ongeboren kind wordt gevrijwaard van een moeder die in hoogzwangere toestand een zware shag opsteekt terwijl ze een Red Bull drinkt? Of tegen een met hepatitis B besmette moeder met psychotische klachten die ondanks herhaalde positieve bloedtesten blijft ontkennen dat ze heroïne gebruikt? Dit zijn zaken die ik in mijn praktijk heb meegemaakt. En het kan nog veel, veel erger.

Lichamelijke integriteit is een grondrecht en recht op gezinsleven is als mensenrecht in verschillende door Nederland geratificeerde internationale verdragen vastgelegd. Dus dien je te voorkomen dat die rechten flagrant geschonden worden bij (ongeboren) kinderen. Dat kan middels gedwongen anticonceptie.

Arthur Scholtmeijer, advocaat, Heerenveen

Overleven

Als pleegmoeder nodig ik Harriet Duurvoort uit om eens mee te draaien in een pleeggezin en van dichtbij te ervaren wat het betekent voor een kind om te moeten overleven bij ‘wankele’ ouders, wat het betekent om verslaafd geboren te worden, omdat de moeder tijdens de zwangerschap gebruikte.

Deze kinderen hebben veel in te halen. Ondanks onze liefdevolle begeleiding, de betrokkenheid en liefde van de ouders (elk op hun eigen manier) voor hun kind en de hulp vanuit pleegzorg, school en jeugdzorg, zie ik dat deze kinderen nog steeds aan het overleven zijn in plaats van het leven te omarmen.

Als pleegmoeder weet ik dat een besluit als uithuisplaatsing beslist niet lichtzinnig genomen moet worden. Als vrouw weet ik dat een besluit als gedwongen anticonceptie beslist niet lichtzinnig genomen moet worden. Het zijn besluiten waar zorgvuldigheid, objectiviteit en rechtvaardigheid een voorwaarde zijn, omdat ze diepe levensbepalende consequenties hebben voor de mensen over wie dit gaat.

Nynke Braan, Helvoirt

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Meer over